FOTOGRAFICA

OBRA DEL ARTISTA : TEKENS / SIGNOS

2012-02-03T05:47:00.000+01:00

OBRA DEL ARTISTA : AQUÍ HAY PUERTAS....(CERRADAS)

2012-02-03T04:33:00.000+01:00

(voor een groter beeld : klik op de afbeelding / para una representación más grande : clique en la imagen)

OBRA DEL ARTISTA : FILOSOFÍA BELGA / BELGISCHE FILOSOFIE / PHILOSOPHIE BELGE / BELGISCHE PHILOSOPHIE

2012-02-02T06:31:00.000+01:00

(voor een groter beeld : klik op de afbeelding / para una representación más grande : clique en la imagen)

OBRA DEL ARTISTA : ASCENSOR / LIFT

2012-02-02T03:22:00.001+01:00

(voor een groter beeld : klik op de afbeelding / para una representación más grande : clique en la imagen)

OBRA DEL ARTISTA : HARMONIE / RELIGIE / IDEOLOGIE - HARMONÍA / RELIGIÓN / IDEOLOGÍA

2012-02-01T10:41:00.001+01:00

(voor een groter beeld : klik op de afbeelding / para una representación más grande : clique en la imagen)

HET KIEKEN IN DE HEDENDAAGSE 'KUNST' / EL POLLO EN EL ARTE CONTEMPORÁNEO

2012-01-15T11:48:00.004+01:00

KOEN VAN MECHELEN is een Belgische hedendaagse 'kunstenaar' die zich naar de hedendaagse artistieke normen en waarden heeft gespecialiseerd in kiekens van allerlei soort en slag, in het bijzonder in de MECHELSE KOEKOEK. Nomen est omen.
De Kunst in het kieken of het Kieken in de kunst? Het is één van de vele onopgeloste 'vragen' - naar analogie met het levensgrote dilemma van de kip en haar ei - waar de makers van hedendaagse 'kunst' wakker van liggen en waarmee de liefhebbers van hedendaagse 'kunst' bevredigd worden in hun kunstmatig opgewekt en levendig gehouden artistiek gestuurd verlangen naar als onopgelost of als onoplosbaar voorgestelde 'vragen'.
Al uw vragen over het kieken en over de filosofie van de vragen rond het Kieken in de kunst komen in onderstaande professorale rede/lezing/les/cursus in alle hedendaagse artistieke ernst aan bod. Ik moge verhopen dat U er niet veel wijzer van wordt opdat het vuur van uw artistiek verlangen naar onopgeloste vragen brandende moge worden gehouden! Dit is niet alleen de essentie van hedendaagse 'kunst' maar het bepaalt en belangt essentieel ook de maatschappelijke status van de hedendaagse 'kunstenaar' in zijn 'zijn' of zijn 'niet zijn'.

OBRA DEL ARTISTA : l'état BELge / el estado BELga [OBJETS TROUVÉS / OBJETOS PERDIDOS]

2011-12-22T01:15:00.009+01:00

l'état BELge

[OBJETS TROUVÉS / OBJETOS PERDIDOS]

(voor een groter beeld : klik op de afbeelding / para una representación más grande : clique en la imagen)

EL MUNDO HISPANOPARLANTE

2011-12-15T04:57:00.005+01:00

Ik heb een apart blogje gecreëerd waarop ik mijn persoonlijk wedervaren bij de verkenning, het doorgronden en het leren beheersen van de Spaanse taal ('grammatica') zal schetsen en bundelen. Wie interesse heeft of krijgt is altijd welkom op : EL MUNDO HISPANOPARLANTE (zie ook webschakel onder de rubriek 'links en rechts' op de startpagina van deze blog).
Ik heb het hier al ergens gezegd en ik blijf erbij dat 'taal' wezenlijk en integraal berust op door de mens waarneembare 'beelden' en op menselijke 'beeldvorming'. Aangezien alle door de mens waarneembare beelden door alle mensen (gemiddeld) op dezelfde wijze worden waargenomen en verwerkt, 'spreken' we in wezen allen dezelfde mensen-taal, alleen verklanken we die - van taal soort tot taal soort - verschillend maar we blijven hetzelfde 'zien' en bedoelen (betekenen). Daarom zijn verschillen tussen talen in wezen hoofdzakelijk een kwestie van verschillen in fonetiek en slechts een beetje van verschillen in 'grammaticale' vorm. De geschreven taal - het schrift - is enkel een visuele (leesbare, in tekens gecodeerde) weergave / afleiding van de 'beeld-fonetiek' van elke taal die - als 'spelling' - ook specifiek is voor elke taal. De kennis en de beheersing van verschillende talen berust bijna integraal op het vermogen om de beeld-fonetiek - het vocabularium - van elk van die talen paraat 'in het hoofd' te hebben en daarnaast ook één inzicht te hebben in de grammaticale mechaniek (zinsbouw) van elk van die talen. Dit laatste is meestal niet moeilijk en bovendien beperkt tot een klein aantal grondpatronen die bovendien in alle talen fundamenteel parallel lopen. Het eerste is veel gemakkelijker maar wel véél en in alle talen verschillend en bijgevolg ook zeer belastend en lastig (voor het geheugen).

OBRA DEL ARTISTA : ROMÁNTICA

2011-12-06T07:05:00.000+01:00

OBRA DEL ARTISTA : GRATIS ANTWOORD TICKET / TIQUETE DE RESPUESTA GRATIS

2011-12-06T05:19:00.000+01:00

OBRA DEL ARTISTA : SOL, SOL, SOL...

2011-12-06T05:08:00.000+01:00

FOTOGRAFÍA / FOTOGRAFIE ( documentación / documentatie ) : VLAAMSE LANDSCHAPPEN / PAISAJES DE FLANDES / PAYSAGES FLAMANDS / FLÄMISCHE LANDSCHAFTEN

2011-12-01T09:31:00.001+01:00

(voor een groter beeld : klik op de afbeelding / para una representación más grande : clique en la imagen)

FOTOGRAFÍA / FOTOGRAFIE ( documentación / documentatie ) : VLAAMSE LANDSCHAPPEN / PAISAJES DE FLANDES / PAYSAGES FLAMANDS / FLÄMISCHE LANDSCHAFTEN

2011-12-01T07:29:00.001+01:00

(voor een groter beeld : klik op de afbeelding / para una representación más grande : clique en la imagen)

FOTOGRAFÍA / FOTOGRAFIE ( documentación / documentatie ) : VLAAMSE LANDSCHAPPEN / PAISAJES DE FLANDES / PAYSAGES FLAMANDS / FLÄMISCHE LANDSCHAFTEN

2011-12-01T07:23:00.001+01:00

(voor een groter beeld : klik op de afbeelding / para una representación más grande : clique en la imagen)

FOTOGRAFÍA / FOTOGRAFIE ( documentación / documentatie ) : HOY EN DÍA.../ HEDEN TEN DAGE...

2011-12-01T06:59:00.004+01:00

PADRE NUESTRO / ONZE VADER,

DANOS HOY NUESTRO PAN DE CADA DÍA / GEEF ONS HEDEN ONS DAGELIJKS BROOD

[ EFFE CHILLEN... / MOMENTO, 'CHILL OUT'...]

FOTOGRAFÍA / FOTOGRAFIE ( documentación / documentatie ) : VLAAMSE LANDSCHAPPEN / PAISAJES DE FLANDES / PAYSAGES FLAMANDS / FLÄMISCHE LANDSCHAFTEN

2011-11-24T05:36:00.003+01:00

(foto van het origineel promo bord in 2008 / foto del tablero original en 2008)

MEER ZICHT OP...DE VIERKANTE METERS / MÁS VISTAS A...LOS METROS CUADRADOS

LEA USTED EN EL TABLERO DE ANUNCIOS (2008) :

COMPRO UNA VILLA CON UNA PISCINA DE CINCUENTA METROS CUADRADOS

DROOM IK ? / ¿ SUEÑO, YO ?

OBRA DEL ARTISTA : CIUDAD EN TRASFORMACIÓN / STAD IN TRANSFORMATIE

2011-11-15T09:06:00.002+01:00

(voor een groter beeld : klik op de afbeelding / para una representación más grande : clique en la imagen)

OBRA DE FÁBRICA / WERK VAN DE METSER / OEUVRE MAçONNIQUE

2011-11-14T08:58:00.001+01:00

OBRA DEL ARTISTA : DE STILTE / EL SILENCIO ( Sint-Martens-Latem )

2011-11-04T01:55:00.004+01:00

EL SILENCIO ES LA CERTIDUMBRE QUE NUNCA CEDE

(Karel van de Woestijne: escritor/poeta flamenco)

(voor een groter beeld : klik op de afbeelding / para una representación más grande : clique en la imagen)

OBRA DEL ARTISTA : ALLERHEILIGEN IN VLAANDEREN (SINT - MARTENS LATEM) / EL DÍA DE TODOS LOS SANTOS MUERTOS EN FLANDES (SAN - MARTÍN LÁTEM)

2011-10-28T06:52:00.009+02:00

(voor een groter beeld : klik op de afbeelding / para una representación más grande : clique en la imagen)

San Martín es un Santo cuya festividad coincidió en otros tiempos, en los tiempos de Maricastaña, con la temporada en la que era costumbre matar los cerdos en las casas particulares. Esas costumbres populares no ya existen, salvo, a lo mejor, en algunas regiones de España del sur, en Andalucía, en la tierra santa del flamenco y de los gitanos.

[Sint Marten is een Heilige Man wiens feestdag in lang vervlogen tijden, in den goeden ouden tijd, samenviel met het seizoen waarin de mensen op eigen erf één of meerdere varkens voor eigen consumptie plachten te slachten. Deze volksgebruiken zijn zo goed als verdwenen behoudens, misschien, in sommige streken van zuid-Spanje, in Andalusië, in het geheiligde land van de flamenco en de gitanos.]

Nota sociológica de Sabiduría Popular:

A CADA CERDO LE LLEGA SU 'SAN MARTÍN'

Sociologische noot uit de schatkamer van de Volkswijsheid:

ELK VARKEN GAAT NAAR 'GOLGOTHA'

Leren ZIEN door te LEZEN / Aprender a VER con LEER

2011-10-27T05:26:00.004+02:00

ASPECTEN VAN ETHISCHE FOTOGRAFIE

MAX VAN DER KAMP SCRIPTIE PRIJS

'De bijzondere combinatie van empowerment, ethiek, kunsteducatie en fotografie kan het veld zeker anders laten nadenken...

HILDE BRAET

(zie ook DIT blog bericht)

OBRA DEL ARTISTA : BELGISCHE DUVEL / DIABLE BELGE / BELGISCHER TEUFEL / DIABLO BELGA / DIAVOLO BELGA

2011-10-22T19:46:00.003+02:00

(voor een groter beeld : klik op de afbeelding / para una representación más grande : clique en la imagen)

OBRA DEL ARTISTA CONCEPTUAL : ¡SOLO! ¡DE CULO!

2011-10-14T14:13:00.001+02:00

(voor een groter beeld : klik op de afbeelding / para una representación más grande : clique en la imagen)

FOTO'S IN DOZEN / FOTOS EN CAJAS : 'THE BECHER BOX' van 'mrs. DEANE'

2011-10-14T11:04:00.002+02:00

Een Nederlands-Duits koppel van commercie, gespecialiseerd in het winstgevend verhandelen van 'kunstfotografie' en zichzelf omschrijvende als 'visual artists', is op het leuk winst beogend ideetje gekomen om foto's te maken van diverse soorten op z'n kop geplaatste (lege) yoghurt bekertjes en die yoghurt foto's - samen met een beschrijving (typologie) van elke soort yoghurt bekertje - artistiek te bundelen in kartonnen dozen om ze aldus aan de man te brengen onder de naam 'Becher Box' à 69,50 euro per artistieke fotodoos. Naar het koppel van commercie zelf beweert zou dit bedoeld zijn als 'hommage' aan het fotowerk van het Duitse fotografenkoppel HILLA UND BERND BECHER. Het is leuk gezien en goed bekeken maar in mijn ogen is die 'hommage' niets méér en vooral niets minder dan een onterende artistieke 'pressurage' (de citron) van het internationaal bekende documentair maatschappelijk belangrijke fotowerk (industrieel erfgoed) van het Duitse fotografen duo Hilla und Bernd Becher die - in de echte zin van het woord - weliswaar 'conceptueel' dachten maar in wezen documentair tewerk gingen en dus aan hun fotowerk een maatschappelijke betekenis gaven. De mrs. deane yoghurtbeker foto's uit de 'Becher Box' kunnen misschien wel 'conceptueel' bekeken worden maar voor de rest (98%) betekenen ze zowel fotografisch, artistiek als maatschappelijk niets, nada, rien, nichts, Null, zero. Voor hetzelfde - maar bij voorkeur voor nog veel méér - geld zou men een gelijkaardig leuk 'conceptueel kunstwerk' kunnen maken met foto's van een ondenkbaar aantal andere soorten voorwerpen zoals bv. stylo's, bierflesjes, aanstekers, potloodscherpers, vijzen en moeren, frietbakjes/zakjes of - waarom niet - met foto's van allerlei soorten kartonnen dozen, leuk gepresenteerd in, jawel...kartonnen dozen. Voor hen die artistiek conceptueel zéér begaafd of - bij voorkeur - overbegaafd zijn, heb ik nog een super leuke gratis tip: verhandel uw conceptueel artistiek concept 'BOX in the BOX' onder de internationaal ronkende naam 'LE CARTON DE CARTIER BRESSON' en vele blinkende euro's zullen U vanzelf in de conceptuele schoot vliegen!

Het Nederlands-Duits koppel van commercie Beierle + Keijser weet waar de euro klepel hangt: ze hebben hun 'kunst fotografie' hoofdkwartier gevestigd in het goudblinkende Arabische Emiraat DUBAI, het met olie euro's en olie dollars geplaveide 'Las Vegas van Arabië' waar sjieke sjeiks dag en nacht koortsig op zoek zijn naar sjieke beleggingen in sjieke conceptuele 'kunsten'. De blog ‘mrs. deane’ fungeert daarin als een goed geoliede conceptueel artistieke voelspriet (visnet/konijnenstrop). Ons eigen conceptueel artistiek boegbeeld Wim Delvoye mag in de van goud blinkende olie Emiraten ook van alles aan huis of ten paleize leveren, behalve conceptuele varkensvellen. Het is al langer geweten dat Geld en Sjieke Conceptuele 'Kunsten' niet kunnen gedijen in banaal woestijnzand, hoewel de Magische Midas Olie juist dààr opgepompt wordt en 'conceptuele kunst' de Banaliteit zelve is.

OBRA DEL ARTISTA : GROETEN UIT ZOTTEMUTS GENT / RECUERDOS DE GANTE LA TONTARRONA

2011-10-06T08:03:00.001+02:00

¡LONDRES : DE AHORA... A LA VUELTA DE LA ESQUINA!

(voor een groter beeld : klik op de afbeelding / para una representación más grande : clique en la imagen)

FOTOGRAFÍA / FOTOGRAFIE ( documentación / documentatie ) : VLAAMSE LANDSCHAPPEN / PAISAJES DE FLANDES / PAYSAGES FLAMANDS / FLÄMISCHE LANDSCHAFTEN

2011-10-04T08:29:00.004+02:00

(voor een groter beeld : klik op de afbeelding / para una representación más grande : clique en la imagen)

OBRA DEL ARTISTA : LAVANDERÍA AUTOMÁTICA

2011-10-02T04:32:00.001+02:00

(voor een groter beeld : klik op de afbeelding / para una representación más grande : clique en la imagen)

FOTOGRAFÍA / FOTOGRAFIE ( documentación / documentatie ) : VLAAMSE LANDSCHAPPEN / PAISAJES DE FLANDES / PAYSAGES FLAMANDS / FLÄMISCHE LANDSCHAFTEN

2011-09-28T06:56:00.001+02:00

HET BELGISCH EVENWICHT GEVOEL / EL SENTIMIENTO DE EQUILIBRIO BELGA / LE SENTIMENT D'ÉQUILIBRE BELGE / DAS BELGISCHE GLEICHGEWICHT GEFÜHL

(voor een groter beeld : klik op de afbeelding / para una representación más grande : clique en la imagen)

OBRA DEL ARTISTA : 1 BELGA / 1 BELG / 1 BELGE / 1 BELGIER

2011-09-27T06:04:00.001+02:00

(voor een groter beeld : klik op de afbeelding / para una representación más grande : clique en la imagen)

LA ROMERÍA DEL ROCÍO : EN ELLA VIVE, CANTA Y BAILA EL ALMA GITANA

2011-09-26T11:59:00.002+02:00

Hier te lande hebben we de volkse tradities van bedevaarten, patronale feesten, buurtfeesten en zelfs van kermissen zo goed als verloren. Alleen het eerder onrooms geaarde volkse carnaval is nog een beetje blijven overleven en dan nog enkel in welbepaalde streken zoals Aalst en de Denderstreek en in Limburg. In Spanje is dit veel, véél minder het geval, integendeel. De groeiende belangstelling - merkwaardig genoeg ook vanuit Vlaanderen - voor een internationaal bekend bedevaart monument als 'el camino de Santiago de Compostela' toont dit overduidelijk aan, hoewel hedendaagse vormen van consumptieve toeristische commercialisering het oorspronkelijke diep beleefde spel van (katholieke) devotie en boetedoening overwoekeren. Santiago de Compostela (stad in Galicia in Noord West Spanje) - doel- en eindpunt van 'el camino' - vormt het historische decor van en rond de historische figuur Santiago el Mayor, apostel-prediker-missionaris en broer van de ruimer bekende evangelist Johannes, die actief was in de contreien van het historische Romeinse gewest Hispania (thans Spanje en Portugal).

In het diepe zuiden van Spanje, in het warm kloppend hart van Andalucía, leeft echter nog een veel mooiere, intense en waarachtige bedevaart traditie waarvan het volkse én collectieve karakter bijna volledig intact is gebleven. De meest authentiek volkse bedevaart in Spanje is de 'Romería del Rocío', een jaarlijkse bedevaart (trektocht / stoet) ter ere, glorie en verering van de Heilige Maagd Maria - la Virgen del Rocío. El Rocío is een groot dorp in het diepe Zuid Westen van Andalucía, vlak in het prachtige moerasnatuurgebied 'las Marismas' ingebed in een uitgestrekte delta waar fel roze flamencos paren met het zachte blauw in de ontvankelijke schoot van de machtige rivier 'el río Guadalquivir'. 'El Rocío' betekent ook letterlijk 'de dauw', de wit vochtige parels op de warme lippen van het koele morgenrood. Hier laat Gods schepping en la Madre de Dios dus niets aan het toeval over. ¡Maria Dolores, Mujer Piadosa, es una maravilla maravillosa! (voor een gratuite vertaling naar het Vlaams kan U zich desgewenst gratis tot professor BING wenden). La Romería del Rocío is een intens en écht doorleefd kleur- en klankrijk liederlijk gebeuren waarbij men in groepjes en groepen - uitsluitend te voet, te paard of met paard en kar - broederlijk samen zingend en dansend de Maagd van El Rocío, la Virgen del Rocío, van heinde en verre langs Andalusische wegen tegemoet treedt naar haar eenvoudige heiligdom in El Rocío waar ze met alle eer en devoot gevoel op warme handen wordt gedragen, vooral door gitanos en door alle warmhartige mensen waarin een gitano ziel huist, la gente de corazón jovial en el que vive, canta y baila el alma generosa gitana . Daar kunnen - inzake écht artistiek gevoel en expressie - zelfs geen duizend 'BOZARS' aan tippen!

Via DEZE WEBSCHAKEL en onderstaande kleur- en klankbeelden kan U desgewenst verdere informatie opsnuiven en U - in gedachten - laten meevoeren op de golvende golven van 'la Romería del Rocío'.

¡OLÉ OLEOLEOLÉ!

LA SALIDA DE LA VIRGEN : ¡ ESTUPENDO !

MISA DE PENTECOSTÉS EN EL ROCÍO / PINKSTEREN VIERING IN EL ROCÍO

OBRA DEL ARTISTA : IDEEËN VAN PAPIER / IDEAS DE PAPEL / IDÉES DE PAPIER / IDEEN AUS PAPIER

2011-09-25T19:36:00.001+02:00

(voor een groter beeld : klik op de afbeelding / para una representación más grande : clique en la imagen)

OBRA DEL ARTISTA : CATEDRAL ARQUIEPISCOPAL (BRUSELAS) / AARTSBISCHOPPELIJKE KATHEDRAAL (BRUSSEL)

2011-09-23T03:46:00.001+02:00

(voor een GROTER beeld : klik op de afbeelding / para una representación más GRANDE : clique en la imagen)

FOTOGRAFÍA / FOTOGRAFIE ( documentación / documentatie ) : VLAAMSE LANDSCHAPPEN / PAISAJES DE FLANDES / PAYSAGES FLAMANDS / FLÄMISCHE LANDSCHAFTEN

2011-09-22T04:08:00.001+02:00

(voor een groter beeld : klik op de afbeelding)

OBRA DEL ARTISTA : LA PENA DE BÉLGICA EN COLOR / HET VERDRIET VAN BELGIË IN KLEUR / LE CHAGRIN DE LA BELGIQUE EN COULEURS / DER VERDRUSS VON BELGIEN IN FARBE

2011-09-21T09:37:00.000+02:00

enkelvoudige opname van reëel gespiegeld beeld

(voor een groter beeld : klik op de afbeelding)

OBRA DEL ARTISTA : VERSCHEURD LANDSCHAP / PAISAJE DESGARRADO / PAYSAGE DÉCHIRÉ / ZERRISSENE LANDSCHAFT

2011-09-21T05:52:00.000+02:00

(voor een groter beeld : klik op de afbeelding)

OBRA DEL ARTISTA : CIUDAD MUERTA / DODE STAD / VILLE MORTE / TOTE STADT

2011-09-20T04:38:00.001+02:00

(voor een groter beeld : klik op de afbeelding)

FOTOGRAFÍA / FOTOGRAFIE ( documentación / documentatie ) : VLAAMSE LANDSCHAPPEN / PAISAJES DE FLANDES / PAYSAGES FLAMANDS / FLÄMISCHE LANDSCHAFTEN

2011-09-19T07:41:00.000+02:00

PALOMARES - CASETAS - GARAGES

PIGEONNIERS - PAVILLONS - GARAGES

TAUBENSCHLÄGE - GARTENHÄUSER - GARAGEN

( + AUTOMÓBILES / COCHES / CARROS + CAMIONES / BUSES + VOITURES + AUTOS )

(voor een groter beeld : klik op de afbeelding)

'BEYOND THE DOCUMENT' FOTOGRAFEN (4) : INDRUKKEN OVER HET GEHEEL

2011-09-18T09:50:00.000+02:00

Na - binnen het aanbod van beelden en informatie op het web - het fotowerk van alle in BOZAR tentoongestelde 'beyond the document' fotografen eens onder de loep te hebben gelegd is mijn conclusie dat er:

1. Van de kant van de tentoongestelde fotografen in hun foto werk nergens een objectief waarneembaar spoor te vinden is van een nieuwe of andere 'manier van kijken' die op een bijzondere wijze zou verschillen van de manieren van kijken van andere (Belgische) fotografen, zowel 'professionelen' als 'amateurs'. Het spreekt voor zich dat de 'manier van kijken' van de kant van de curator of van enige andere beschouwer van het foto werk van de fotografen niet hetzelfde is noch dezelfde betekenis kan hebben als de 'manier van kijken' van de fotograaf. Het verschil is wezenlijk en essentieel: waar de curator of enige andere beschouwer zijn eigen 'manier van kijken' naar foto's op elk willekeurig moment kan veranderen, aanpassen en 'uitleggen' naargelang het hem of haar voor- of uitkomt, moet de fotograaf zijn 'manier van kijken' op één bepaald moment vertalen en vastleggen in één welbepaald beeld. Zijn foto is de neerslag, de fixatie en de fotografisch objectieve getuigenis van zijn 'manier van kijken' op het moment dat hij de foto neemt.
De selectie van de 'beyond the document' fotografen is - in zijn geheel bekeken -afgestemd op een bijzondere 'manier van kijken' van de curator maar niet gesteund op een bijzondere soort 'nieuwe of andere manier van kijken' die uit het foto werk van de geselecteerde fotografen zou blijken. Dit is van de kant van de curator - zacht uitgedrukt - niet veel anders dan een zwaktebod. Ook de hedendaagse 'kunstkritiek' stelt zich in haar éénsluidende 'confectie beoordelingen' al vlug tevreden met het simpelweg overnemen van de uitleg en de visie ('manier van kijken') van de curator, zonder nog de moeite te nemen een eigen gefundeerd - laat staan kritisch - oordeel te vormen over de intrinsieke kenmerken, kwaliteiten of tekortkomingen van de 'kunstwerken' zelf. De vraag rijst welke functies de hedendaagse 'kunstkritiek' dan wel vervult? Aankondiger, bladvuller, vrije tijd gids, reclame bureau, sponsor?

2. Heel wat hedendaagse ('kunst')fotografen in de waan verkeren dat er in - of achter - alle dingen die in deze wereld fotografeerbaar zijn een 'verhaal' zou zitten en dat zij dat 'verhaal' automatisch fotografisch mee oppikken door deze dingen simpelweg te fotograferen. Geen groter zelfbedrog dan dit. Alleen die dingen of een combinatie van dingen die op en uit zichzelf werkelijk en objectief een verhaal vormen en voorstellen, tonen en vertellen in hun fotografische weergave ook werkelijk en objectief dit verhaal. Waar dit verhaal niet in de dingen zelf zit, zal het er ook niet uitkomen, al nemen een miljoen verschillende fotografen met duizend verschillende foto apparaten er een miljard verschillende foto's van. Dit geldt trouwens niet alleen voor foto's maar evenzeer voor (echte) kunstwerken. Men kan als fotograaf of als foto-beschouwer bij elke foto natuurlijk wel duizend-en-een verhalen verzinnen of fantaseren maar daarvoor heeft men nu niet bepaald foto's nodig. Verzinnen en fantaseren kan men immers met en bij alles, zelfs met en bij 'niets', nihil, zero. Hoe meer 'niets' er 'is', hoe gemakkelijker het zelfs wordt om er van alles bij te fantaseren. Dit lijkt een beetje raar uitgedrukt maar het klopt, zeker als het over fotografie gaat: hoe gemakkelijker een foto zich leent om er van alles vrijelijk te kunnen bij verzinnen en fantaseren, hoe evenredig groter zijn 'niets' gehalte, met andere woorden hoe kleiner zijn inhoud, hoe zwakker zijn identiteit, hoe slapper zijn karakter, hoe onbeduidender zijn zeggingskracht en hoe geringer zijn betekenis en zijn waarde wordt. Een 'sterke' foto bevat en toont dan ook objectief een 'sterk' verhaal, een verhaal dat op en uit zichzelf spreekt, waarbij men geen andere verhalen hoeft en - bij zeer 'sterke' foto's -zelfs niet kan verzinnen of fantaseren. Deze 'autonomie' van de foto - die zowel op de reëel verhalende inhoud als op de verbeelde of beeldende esthetiek of op beide kan slaan - is dan ook het enige objectief criterium waarop foto's op hun intrinsieke waarde kunnen worden beoordeeld en gerangschikt. De beoordelaar moet natuurlijk in staat zijn om te 'zien' en vooral ook willen zien wat de foto - en uitsluitend de foto -laat zien, toelaat of dwingt te zien. Een gevoelsmatige 'interpretatie marge' zal er - binnen de grenzen van de fysiologie en de psychologie van het 'zien' - altijd wel min of meer zijn maar bij een 'sterke' foto wordt die marge objectief en zichtbaar aangegeven en begrensd door de foto zelf, door zijn reële componenten, niet door de 'manier van kijken' van de beschouwer van de foto. Men zou ook kunnen zeggen dat een 'sterke' foto reëel aanwijsbare objectieve 'punctums' bevat, een 'zwakke' foto géén 'punctums', tenzij de beschouwer ze er virtueel gaat bij fantaseren, in extremis gaat hallucineren. Het is een bekend fenomeen dat niet-verhalende maar wel alles verhelende 'sfeer' foto's - vooral deze die sensuele of seksuele snaren bespelen - een sterk hallucinerend effect kunnen opwekken en daarom juist 'zwakke' foto's zijn en mede daarom allicht ook het meest appelleren aan 'kunst', uiteraard zonder echt Kunst te kunnen zijn.

3. Het werk van - onder andere - de tentoongestelde fotografen LARA DHONDT en van PHILIPPE HERBET toont exemplarische voorbeelden van foto's die weinig of geen autonomie hebben : het beeld zelf zegt of vertelt uit zichzelf weinig of helemaal niets, de kijker wordt enkel op diverse manieren geleid of verleid om er zelf 'iets' bij te denken, te dromen, te fantaseren of te verzinnen. Als verleidende of leidende kapstok wordt dan een of andere 'filosofische' gedachte (tekst) of een of andere presentatietechniek aangewend (Lara Dhondt) dan wel een of ander esthetisch trucje toegepast zoals het evoceren of aanbrengen in de foto's van een dromerig aandoend zacht-gommig pastel of aquarel effect, meestal ook zeer voorspelbaar gepresenteerd in een 'polaroid' formaat (Philippe Herbet). Het verpakken van foto's in lichte, vale, tere, gommig uitgevlakte kleurtjes die sterk doen denken aan de kleurprentkaarten en kleur stripverhalen uit de jaren '30 - '40 - '50 van de vorige eeuw is een oud esthetisch trucje dat door veel hedendaagse 'kunst' fotografen wordt bedreven om zich een artistiek aandoend cachet aan te meten. Het oogt verleidelijk mooi, dat wel, maar het is en blijft ersatz 'schilderkunst van het zevende knoopsgat', fotografie als toevlucht voor hen die niet kunnen of niet willen schilderen. Fotograferen kan iedereen - dat doet immers het apparaat en toebehoren (toepassingssoftware) - maar goed, expressief én creatief scheppend tekenen of schilderen, neen, dat is inderdaad niet voor iedereen weggelegd.

4. Daartegenover toont het werk van de tentoongestelde fotografen NICK HANNES en van BERT DANCKAERT exemplarische voorbeelden van foto's die wél autonomie hebben, eerstgenoemde vooral door de inhoudelijke componenten van de foto, door het verhaal zoals het zich in het beeld zelf vertoont en ontwikkelt, de tweede hoofdzakelijk door de verbeelde of beeldende esthetiek die fungeert als een wezenlijk kenmerk van het fotografisch in beeld gebrachte onderwerp zelf (autonome vorm/kleur compositie). Dit soort 'gevonden' esthetiek refereert naar het wezen van de esthetiek, naar de essentie en de functies van het esthetisch beleven maar de foto zelf heeft niet de bedoeling een 'schilderwerk' te vervangen noch de pretentie een 'schilderij' te willen zijn. Deze foto's blijven - in beide gevallen - pure fotografische documenten waarvan de zichtbare inhoud (verhaal/esthetiek) op zich autonoom de betekenis en de waarde bepaalt. Deze foto's getuigen evenwel niet van een bijzondere of andere 'manier van kijken' maar wel van een zeer attente, gerichte, geconcentreerde manier van kijken naar de 'dingen' zoals ze werkelijk zijn en niet zoals elke fantasierijke kijker zich zou kunnen inbeelden dat ze lijken te zijn zoals het hem voorkomt dat ze in zijn verbeelding schijnen te zijn. Laatstgenoemd fenomeen van inbeelding en verbeelding is een wezenlijk kenmerk en een wezenlijke functie van ware Kunst (in en door het kunstwerk), zoals het exact perfecte tegengestelde ervan een wezenlijk kenmerk en een wezenlijke functie van ware Fotografie (in en door de foto) is. We moeten - met andere woorden - besluiten dat 'fotografie' die zich voordoet als 'kunst' even grote nonsens is als 'kunst' die zich voordoet als 'fotografie'.
In zijn fotowerk peilt de fotograaf BERT DANCKAERT op een doordringende en indringende manier naar de esthetische eigenschappen en functies der toevallige dingen zoals ze zich toevallig maar reëel voordoen en voert hiermee een soort beeld-documentair systematisch onderzoek naar het wezen van de esthetiek en het esthetisch beleven in het algemeen, los van de 'erkende' kunst esthetiek die we aan een als dusdanig gecreëerd 'kunstwerk' toeschrijven. Ik vind dit op zich een bijzonder interessant uitgangspunt waarop ik later in een apart blog item over de fotograaf BERT DANCKAERT en zijn fotografische projecten nog wil terugkomen.

5. Iedere fotograaf fotografeert natuurlijk wat hij of zij wil en iedere beschouwer van foto's kan en mag natuurlijk in foto's zien wat hij of zij meent te zien en al dan niet als 'kunst' meent te ervaren. Desalniettemin ben en blijf ik er rotsvast van overtuigd dat het al dan niet aanwezig zijn van zichtbare en reëel aanwijsbare componenten die de specifieke inhoud en dus de 'autonomie' van een foto bepalen - los en onafhankelijk van het 'zien' van de individuele beschouwer - een objectief criterium is om fotografische beelden te rangschikken op hun intrinsieke betekenis en waarde als fotografische documenten die - per definitie - niet, nooit en nergens als 'kunst' kunnen worden bestempeld. Het is een criterium dat ik in elk geval op mijn eigen foto's consequent wil toepassen en dat - om te beginnen - een zeer zuiverend en weldoend effect zal hebben in functie van de beschikbare vrije ruimte op diverse digitale 'schijven'. Ik zou zeggen: beter 1 betekenisdragende foto en 1000 lege 'schijven' dan 1 volle 'schijf' met 1000 betekenisloze foto's. Misschien kan U het beter maar zelf eens testen en U zal werkelijk zien: het werkt - figuurlijk - verlossend en - letterlijk - verruimend. Het enige wat U hoeft te doen is in het beeld op het scherm zoeken naar die reëel aanwijsbare beeldcomponenten die het beeld tot een (zinvol) betekenend beeld maken. Als U niet direct kan vinden wat er noodzakelijkerwijze ook objectief moet zijn, dan is er maar één juiste boodschap: direct wissen! U zal allicht tot uw verbazing kunnen ervaren hoe gemakkelijk U - en uw schijf - zich bevrijd kan voelen.

FOTOGRAFÍA / FOTOGRAFIE ( documentación / documentatie ) : VLAAMSE LANDSCHAPPEN / PAISAJES DE FLANDES / PAYSAGES FLAMANDS / FLÄMISCHE LANDSCHAFTEN

2011-09-10T17:02:00.001+02:00

(voor een groter beeld : klik op de afbeelding)

FOTOGRAFÍA / FOTOGRAFIE (emoción / emotie)

2011-09-07T06:33:00.000+02:00

FOTOGRAFÍA / FOTOGRAFIE ( documentación / documentatie ) : VLAAMSE LANDSCHAPPEN / PAISAJES DE FLANDES / PAYSAGES FLAMANDS / FLÄMISCHE LANDSCHAFTEN

2011-09-06T08:54:00.000+02:00

(voor een groter beeld : klik op de afbeelding)

FOTOGRAFÍA / FOTOGRAFIE ( documentación / documentatie ) : VLAAMSE LANDSCHAPPEN / PAISAJES DE FLANDES / PAYSAGES FLAMANDS / FLÄMISCHE LANDSCHAFTEN

2011-09-03T05:02:00.001+02:00

(voor een groter beeld : klik op de afbeelding)

OBRA DEL ARTISTA : VLAAMSE CONSUMPTIE SPLEET / GRIETA DE CONSUMO FLAMENCA / FENTE DE CONSOMMATION FLAMANDE / FLÄMISCHE KONSUM SPALTE

2011-09-02T08:19:00.000+02:00

FOTOGRAFÍA / FOTOGRAFIE ( documentación / documentatie ) : VLAAMSE LANDSCHAPPEN / PAISAJES DE FLANDES / PAYSAGES FLAMANDS / FLÄMISCHE LANDSCHAFTEN

2011-09-02T05:52:00.001+02:00

(voor een groter beeld : klik op de afbeelding)

OBRA DEL ARTISTA : VISTA JAPONESA DE FLANDES / JAPANS ZICHT VAN VLAANDEREN

2011-09-01T08:28:00.000+02:00

(voor een groter beeld : klik op de afbeelding)

KASK MASTER FOTOGRAFIE 2011 (1)

2011-08-29T13:09:00.003+02:00

Hoewel de naam Koninklijke Academie voor Schone Kunsten (KASK) van de schone stede Gent nog steeds een zweem oproept van een met een artistiek aureool getooid toonaangevend instituut ('broeinest') op het vlak van fotografisch kunst- en vakmanschap is daar in het vale licht van de hedendaagse banaliteit nog weinig effectief van waar te nemen. In de presentatie van de 'master' eindwerken fotografie 2011 was daarvan bijzonder bitter weinig waar te nemen, in opvalllende tegenstelling overigens tot de schitterende presentatie van de eindwerken uit de KASK afdelingen ' vrije kunsten', 'grafisch ontwerp' en 'textiel ontwerp' die werkelijk uitblonken in gedegen vakmanschap en ware artistieke creativiteit, zowel in de werken zelf als in de manier van presenteren aan het publiek. Waar ik van de kant van de masters 'vrije kunsten / grafisch ontwerp / textiel ontwerp' overweldigend bedwelmd werd door een met sacrale wierook vermengde wolk van delicaat geurend 'zweet', meende ik van de kant van de masters 'fotografie' - na veel gesnuif - slechts een uiterst licht geurtje van een etherisch vervluchtigend goedkoop deodorant uit vers gewassen oksels te kunnen ruiken. Waar dit hemelsbreed verschil deels kan worden verklaard door de aan het medium 'fotografie' inherente beperkingen in mogelijkheden van presentatie én creatieve schepping, is het verschil toch vooral te zoeken en te vinden bij de attitudes van de 'fotografie' masters zelf die zich deze beperkingen gemakshalve blijkbaar al té gemakkelijk hebben laten welgevallen. De meesten hadden zich zelfs niet de moeite getroost om hun werk op presenteerbare papierformaten af te drukken en als ze dat al hadden gedaan dan hadden ze zich er meestal toe beperkt om deze afdrukken als nietszeggende vellen inpakpapier op nietszeggende blanco muren te spelden. Sommigen hadden de presentatie van hun eindwerk 'fotografie' simpelweg beperkt tot een boekje gevuld met op goedkoop recyclagepapier afgedrukte foto's of nog simpelder herleid tot een reeks her en der neergelegde fotokaartjes die als een soort 19de eeuwse 'cartes de visite' door eventueel geïnteresseerde bezoekers eventueel konden worden meegenomen.

HIERNA ENKELE SFEERBEELDEN VAN DE KASKWEEK 2011 MASTER FOTOGRAFIE HOEK

Via deze KASK WEBLINK kan U een selectie uit de master eindwerken 'fotografie' 2011 bekijken. Ik zie geen uitschieters, laat staan uitblinkers, noch naar (interessante) inhoud noch naar creativiteit in beeldvorming of foto-grafische vormgeving. Een 'nieuwe' of vernieuwende manier van 'kijken' is - op enkele karige uitzonderingen na -verder weg dan ooit. In hun algemeenheid vallen de KASK master eindwerken 'fotografie' vooral op door een doorzichtig én gemakzuchtig terugvallen op grijs geprezen 'ikonen' en versleten trends uit de wereld van de 'artistiek' bedoelde fotografie en door hun 'banaliteit' als gevolg van een schrijnend gebrek aan aansprekelijke inhoud en/of creatieve beeld expressie, precies die componenten die het fotografisch beeld maken of kraken en die bepalend zijn voor de eigenheid en de specificiteit van het medium en dus ook voor zijn toekomst én die van 'de fotograaf'. Ik ga er in een volgend bericht [KASK MASTER FOTOGRAFIE 2011 (2)] nader op in.

OBRA DEL ARTISTA : DE KERK IN HET MIDDEN / LA IGLESIA EN EL CENTRO / L' ÉGLISE AU CENTRE / DIE KIRCHE IN DER MITTE

2011-08-29T06:38:00.000+02:00

FOTOGRAFÍA / FOTOGRAFIE ( documentación / documentatie ) : VLAAMSE LANDSCHAPPEN / PAISAJES DE FLANDES / PAYSAGES FLAMANDS / FLÄMISCHE LANDSCHAFTEN

2011-08-28T09:36:00.001+02:00

(voor een groter beeld : klik op de afbeelding)

FOTOGRAFÍA / FOTOGRAFIE ( documentación / documentatie ) : VLAAMSE LANDSCHAPPEN / PAISAJES DE FLANDES / PAYSAGES FLAMANDS / FLÄMISCHE LANDSCHAFTEN

2011-08-27T05:34:00.008+02:00

(voor een groter beeld : klik op de afbeelding)

FOTOGRAFÍA / FOTOGRAFIE ( documentación / documentatie ) : VLAAMSE LANDSCHAPPEN / PAISAJES DE FLANDES / PAYSAGES FLAMANDS / FLÄMISCHE LANDSCHAFTEN

2011-08-25T10:30:00.001+02:00

(voor een groter beeld : klik op de afbeelding)

OBRA DEL ARTISTA : CORRIDA

2011-08-25T07:05:00.000+02:00

OBRA DEL ARTISTA : ART APPEL

2011-08-23T12:12:00.000+02:00

'BEYOND THE DOCUMENT' FOTOGRAAF (3) : JAN KEMPENAERS

2011-08-23T06:08:00.184+02:00

De webstek van deze 'Vlaamse' fotograaf is eveneens 'currently in development'. Er is dus momenteel niet veel te zien - ook niet in het 'Engels' - behalve de (woordelijke) presentatie - uiteraard uitsluitend in het Engels - van zijn fotoboek 'SPOMENIK' met een serie documentaire beelden van sculpturaal- architectonische 'installaties' die door het vroegere communistische regime her en der eenzaam in het eenzame landschap van het vroegere yougoslavië werden neergepoot. Via Google - en ja, googelen kan paradoxaal genoeg wél in het Nederlands - vindt U van deze analoge foto reportage van Jan Kempenaers op het wereldwijde web een ruime keur aan digitale afbeeldingen. Jan Kempeneers is duidelijk een documentair fotograaf van architecturaal aangeklede, ingeklede of verklede landschappen met een uitgesproken stille 'versteende' focus op het geviseerde landschap op zich. Hij gebruikt hiervoor ook het daartoe meest geschikte foto apparaat met uitgebreide, precies maar traag en geduldig in te stellen technische functies inzake perspectief, diepte en fotografisch detail: de technische camera. Deze eigenschappen van het gebezigde apparaat betekenen daarom uiteraard niet dat er hier ook sprake zou zijn van een 'nieuwe manier van kijken' zoals BOZAR curator Vanhaecke in 'zijn hoofd ' heeft. Integendeel, ook en vooral hier biedt de geschiedenis van de straat van de fotografie een waaier van illustere voorgangers en voorbeelden van een gelijkaardige 'manier van kijken'. In het geval van fotograaf Jan Kempenaers komt mij spontaan de naam van de al lang dood en begraven zijnde Franse fotograaf Eugène ATGET voor ogen die in de eeuw voorafgaand aan de vorige eeuw (in de 19de eeuw dus) op een vergelijkbare manier en bovendien noodgedwongen met een technische (glas)platen camera welbepaalde delen van het stedelijk en voorstedelijk sculpturaal-architectonische landschap maar ook van het maatschappelijk-cultureel leven van het 19de eeuwse PARIJS in beeld zette en documentair fotografisch vastlegde. ATGET had hiermee ongetwijfeld in de eerste plaats een documentair-archivarisch doel voor ogen met betrekking tot het geleidelijk verdwijnende sculpturaal-architectonisch stadsbeeld en het veranderende maatschappelijk-cultureel leven van het 19de eeuwse Parijs. Aangezien ATGET hiervoor niet in (bezoldigde) opdracht werkte, impliceert dit persoonlijk project van ATGET ook zijn persoonlijke betrokkenheid en maatschappelijk-cultureel engagement, hoewel ATGET de in de plaats komende toenmalige nieuwe stadsarchitectuur niet of beduidend minder in beeld heeft gebracht. Men moet er natuurlijk rekening mee houden dat in die tijd 'fotografie' en straatfotografie in het bijzonder niet alleen een tijdrovende en organisatorisch ingewikkelde karwij maar vooral ook een peperdure aangelegenheid was. Dat wat stond te kwijnen en dreigde te verdwijnen had dus logischerwijze voorrang op dat wat in de plaats komende was, wat bovendien perfect aansluit met het fundament van de 'filosofie' van het medium fotografie dat in wezen puur documentair (en nostalgisch-romantisch) van aard is en blijft. In mijn visie is Jan Kempenaers dan ook een maatschappelijk-cultureel geïnteresseerd/geëmotioneerd/geëngageerd documentair (landschap) fotograaf en géén 'kunstenaar', zoals zijn voorganger-voorbeeld fotograaf ATGET evenmin een 'kunstenaar' was. Zijn foto's tonen WAT ze tonen en ze tonen dat goed, niets méér en niets anders. Meer moet dat ook niet zijn, mijn gedacht.
Al de rest is artistiek gegoochel, illusie, hallucinatie, fata morgana, charlatanería, escamoteo y mercantilismo mágico.

ARTISTIEK GEGOOCHEL vindt U in elk geval ten overvloede in de artistiek magische VOCABULAIRE van 'KUNST CURATOREN' zoals bv. INGE HENNEMAN (curator bij het Povinciaal Fotografie Museum van Antwerpen) die in een (uiteraard Engelstalige) artistieke publicatie over specifiek 'Belgische fotografie' over de foto documentaire 'SPOMENIK' van fotograaf JAN KEMPENAERS zegt dat het een uiting is van 'conceptueel documenteren' en dat deze foto's 'plaatsbeschrijvende portretten van echt bestaande dingen' zijn die 'een onvervalst gevoel van complexiteit oproepen en ons suggestief appelleren aan absurde (buitenaardse) taferelen'.
[eigen vertaling van de in het Engels gestelde tekst naar het Vlaams, één van de officiële talen - naast het Frans en het Duits - van het Koninkrijk België].

Als we deze artistieke abacadabra onder een nuchter vergrootglas bekijken blijkt er feitelijk niet veel anders te worden gezegd dan enerzijds enkele waarheden als een koe ( 'plaatsbeschrijvende portretten van echt bestaande dingen' ) en anderzijds een hoop verzinsels als virtuele vruchten van auto-suggestie, inbeelding en verbeelding 'in het hoofd' van curator Inge Henneman ( 'onvervalst gevoel van complexiteit die suggestief doet appelleren aan absurde buitenaardse taferelen' ).
Laten we toch eens gewoon en eerlijk nuchter erkennen dat - als er hier al sprake zou zijn van een reëel fysiek ervaarbaar gevoel van complexiteit die appelleert aan buitenaardse taferelen - dit NIET wordt opgewekt door de fotografische afbeeldingen ( = lineair optische projecties) die fotograaf Jan Kempenaers met zijn technische camera heeft gemaakt maar door de realiteit der dingen zelf, namelijk door de 'spomenik' sculpturen die materieel in het reële landschap zijn ingeplant. Anders gezegd: als de 'spomeniks' al enige 'artistieke waarde' zouden hebben, dan is dit de eerste en de uitsluitende verdienste van de ontwerpers van deze 'spomenik' sculpturen en van hen die ze in welbepaalde landschapsomgevingen van het voormalige Yougoslavië hebben ingeplant. De enige verdienste van fotograaf Jan Kempenaers is dan dat hij (sommige van) deze 'installatie-kunstwerken' fotografisch 'waarheidsgetrouw' en technisch-compositorisch perfect in beeld heeft gebracht en vastgelegd, beelden die ook maatschappelijk-cultureel dienstig kunnen zijn als historisch document. Nog anders en meer algemeen gezegd: het is niet omdat een fotograaf met een foto apparaat een fotografische afbeelding maakt van een' kunstwerk' (bv. van artistieke sculpturen, architecturale constructies en vormgevingen, artistieke installaties, design creaties, muur graffiti...) dat hij/zij hiermee zelf ook een 'kunstwerk' heeft gecreëerd en op basis hiervan meent te mogen veronderstellen 'kunstenaar' te zijn geworden. Het is een veel voorkomend misverstand en een 'zelfvervullend bijgeloof' in de mondaine werelden van de fotografie en blijkbaar dus ook in de nog mondainere magische werelden van 'kunst curatoren'.

Hedendaagse 'KUNST CURATOREN' zijn een soort zelfverklaarde 'filosofen' (vooral sofisten en adepten van de antroposofie) die - zonder in staat te zijn om enige op valabele, verifieerbare en toepasbare criteria steunende omschrijving van 'kunst' te kunnen geven - zonder blikken of blozen durven beweren dat fotografie 'kunst' is en dat welbepaalde door hen uitverkoren fotografen 'kunstenaars' zijn en hun foto's 'kunstwerken'. Dit steunt op een redenering uit het ongerijmde waarvan de enige zekerheid is dat ze tot ongerijmdheden leidt. Dat geldt ook voor BOZAR kunst curator Vanhaecke en zijn 'beyond the document' tentoonstelling, waar hij zonder blikken of blozen stelt dat 'de kunstfotografie een documentair-maatschappelijk vernis heeft gekregen' zonder te kunnen zeggen en precies uit te leggen wat 'kunst' is of wat precies aan 'iets' de eigenschap en de eigenheid van 'kunst' verleent. Zolang kunst curator Vanhaecke het antwoord hierop schuldig blijft is en blijft zijn stelling een ongerijmdheid, is en blijft fotografie gewoon fotografie en géén 'kunst', zijn en blijven alle met een foto apparaat gefabriceerde foto's - wel dan niet bestreken met een laagje artistieke vernis - technische (apparaat) documenten en géén 'kunstwerken. Hierop is (filosofisch) maar één uitzondering mogelijk, nl. indien men zou aannemen dat alles, maar dan ook alles 'kunst' is, ja dan zijn volgens de leer der predicatenlogica, de prepositie- en axioma logica, de booleaanse algebra en de leer der verzamelingen ook alle met alle foto apparaten gefabriceerde foto's 'kunst' en wordt al wie fotografeert door deze simpele daad zelve ook automatisch 'kunstenaar'. Het reëel waarneembaar verschil tussen zo'n filosofisch bedachte nieuwe 'kunstfoto' en een ouderwetse echte 'documentfoto' zal echter NIHIL zijn en blijven. Op die manier kan 'kunst' dus in geen geval bij machte zijn om in de vaart der mensheid een positieve bijdrage te leveren aan de Vooruitgang. Maar - God weet - misschien is deze tegen-de-vooruitgang eigenschap nog wel het meest wezenlijke kenmerk en de belangrijkste 'functie' van Kunst?

De Grote Duitse Joseph Heinrich BEUYS, één van de 'Godfathers' van de hedendaagse Lelijke Kunsten, intieme jeugdvriend ook van onze Grote Belgische Hoet, wist daar eerder al méér van, al was het maar omdat hij bij machte was om van ALLES, maar dan ook van alles, 'kunst' te maken. U moge van mij verwachten dat ik over deze geniale 'filosoof' op deze blog te gelegener tijd nog méér kunstige bedenksels zal plaatsen.

OBRA DEL ARTISTA : APPEL APPÉL

2011-08-22T05:34:00.001+02:00

OBRA DEL ARTISTA : DE VRAAG / LA CUESTIÓN / LA QUESTION / DIE FRAGE

2011-08-21T04:36:00.012+02:00

MIJN GRATIS VRAAG IS WAAROM KUNST GALERIES ZOVEEL GELD DURVEN VRAGEN VOOR ANDERMANS VRAGEN ?

VAN DE 'HOET BEKAERT GALLERY' MOET IK ALLESZINS GEEN ANTWOORD OP MIJN GRATIS VRAAG VERWACHTEN AANGEZIEN DEZE ONDERNEMING HOOG GESPECIALISEERD IS IN HET VERKOPEN VAN DURE VRAGEN, NIET IN HET GEVEN VAN GRATIS ANTWOORDEN.

IK HEB HET BEGREPEN, DENK IK DAN IN HET SIMPELSTE ENGELS :

ART IS JUST A SIMPLE QUESTION OF HOW TO MAKE BIG MONEY VERY SIMPLY!

OBRA DEL ARTISTA : DECONSTRUCTIE / DESCONSTRUCCIÓN

2011-08-21T01:44:00.001+02:00

'BEYOND THE DOCUMENT' FOTOGRAAF (2) : ARNO RONCADA

2011-08-20T06:54:00.008+02:00

De webstek van ARNO RONCADA is momenteel buiten werking wegens 'updating'. Ik moge verhopen dat deze 'Vlaamse' fotograaf bij de opfrissing/actualisering van zijn webstek er ook aan denkt dat het presenteren van zichzelf en zijn werk in de Nederlandse taal (eventueel aangevuld met een vertaling in het Engels en desgevallend ook nog in het Frans, het Duits en - waarom niet - zelfs in het Spaans) alleen maar van zelfrespect en van respect voor zijn (Vlaamse) gemeenschap en haar (Nederlandstalige) leden kan getuigen. Als we het hier ook even over 'kunst' mogen hebben, dan ben en blijf ik ervan overtuigd dat de 'kunst' en de 'kunstwerken' die de kunstenaar produceert en uiteraard ook met een publiek communiceert in de eerste plaats bedoeld zijn voor de leden van de cultuur- en dus ook de taalgemeenschap waartoe de kunstenaar behoort of wil behoren. In die zin is 'internationale' kunst een fictie, hoogstens een met veel ambitie en talent na te streven nobel maar onbereikbaar ideaal. Als 'kunst' daarentegen gelijk gesteld wordt met één van de verhandelbare produkten uit de verzameling van alle verhandelbare produkten, dan kan 'kunst' naar believen over de wereldbol verscheept, versleept, gesleten en versjacherd worden. Sinds 'kunst' in en door de hallucinogene Warhol 'factory' werd herleid en geherdefinieerd tot een willekeurig produkt uit de mondiale verzameling van alle produkten, is 'kunst' inderdaad een internationaal verhandelbaar, uitwisselbaar en verwisselbaar banaal produkt met een exlusieve merknaam geworden. Gecombineerd met de ongelimiteerde (re)produktiecapaciteit van het medium fotografie, het fotografisch analoog procédé (inzonderheid het kant-en-klaar polaroid procédé) en het gemak van de zeefdruk kon de handel in 'kunst' alleen maar internationaler en winstgevender worden. Aldus geschiedde terwijl het enkel nog wachten was op de internationaal nog méér renderende techniek van de digitale (foto)beeld captatie en de ongebreidelde mogelijkheden inzake doe-het-zelf manipulatie, de reproductie en de verspreiding van zogenaamde 'originele kunstwerken'.
Ik ga wachten tot de webstek van ARNO RONCADA terug operationeel is om - naar mijn persoonlijke inschatting- na te gaan of zijn fotowerk zou kunnen getuigen van een 'nieuwe manier van kijken', zoals BOZAR curator Vanhaecke vooropstelt. Het ziet er - naar mijn intuitief aanvoelen - nu al naar uit dat deze 'fotograaf' een "adept van het concept" is, een soort apparaat-filosoof, iemand die meent dat men met een foto aparaat en dus ook in de taal van dit foto apparaat zowel een filosofisch tractaat kan 'schrijven' als een verhaal kan 'filmen' . Ik vrees dat het 'menen' sterker zal blijken te zijn dan het feitelijk resultaat. We zullen later wel lezen en zien...opperde de blinde.

OBRA DEL ARTISTA : DESORIENTACIÓN /DESORIENTATIE / DÉSORIENTATION / DESORIENTIERUNG

2011-08-20T03:05:00.000+02:00

FOTOGRAFÍA / FOTOGRAFIE ( combinación / combinatie ) : SPOREN VAN EEN CONSUMPTIEMAATSCHAPPIJ / HUELLAS DE UNA SOCIEDAD DE CONSUMO / TRACES D'UNE SOCIÉTÉ DE CONSOMMATION / SPUREN EINER KONSUMGESELLSCHAFT

2011-08-19T05:13:00.003+02:00

(voor een groter beeld : klik op de afbeelding)

'BEYOND THE DOCUMENT' FOTOGRAAF (1) : HERMAN VAN DEN BOOM

2011-08-18T07:34:00.003+02:00

HERMAN VAN DEN BOOM

Via bovenstaande webschakel komt U op de webstek van de Belgische fotograaf HERMAN VAN DEN BOOM, webstek die uiteraard volledig in het Engels is gesteld, de lingua franca van de internationaal vertakte artistieke commercie en bijhorende 'networking'. De hedendaagse 'kunst' bestaat er blijkbaar vooral in 'zichzelf te kunnen verkopen' waarbij de 'naam' de hoofdzaak en het geproduceerde produkt een bijzaak is. Het gros van de hedendaagse 'kunst' is fundamenteel niets méér dan een vorm van 'personal management' mét winstoogmerk. Kaas, Lijmen, Boorman en Laarmans in de tiende macht. Emanatie van bedrieglijke schijn en negatie van wat Kunst hoort te zijn. De bedenkingen die ik ter zake hier neder schrijf, hebben een algemene strekking zonder dat deze specifiek van toepassing hoeven te zijn op de fotograaf Herman van den Boom.

Via de webstekknop (pijltje) 'NEWS' kan U het fotowerk - ingedeeld in thema's of reeksen - van Herman van den Boom selecteren en bekijken.

Ik vind het fotowerk van deze Belgische fotograaf - in zijn algemeenheid genomen - interessant omdat het getuigt van een sterk vermogen en een passionele gedrevenheid om de wereld (fotografisch) visueel-vormelijk te benaderen, te verkennen, te analyseren en te 'becommentariëren'. Dat doet deze fotograaf - doorheen het geheel van zijn fotografisch 'oeuvre' - op heel diverse wijzen, puttend uit een onmiskenbaar rijke kennis van diverse fotografische 'stijlen' en optische beeldcompositietechnieken. Uit zijn beelden spreekt ook een subtiel gevoel voor humor ingebed in een mild kritische kijk op de leefomgeving in diverse maatschappelijke contexten. In zijn fotografische beelden kan ik evenwel nergens concrete aanwijzingen of elementen ontwaren die zouden wijzen op of getuigen van een bijzondere 'nieuwe manier van kijken'. Integendeel, vooral zijn recent fotowerk en in het bijzonder de themareeks 'ARCADIA REDESIGNED' vindt rechtstreeks grond en wortels in de fotografische visies en 'vogues' die in het begin van de jaren '50 van de vorige eeuw in de USA opgang maakten. WILLIAM EGGLESTON en STEPHEN SHORE zijn daar de meest bekende vertegenwoordigers van.

Conclusie : het fotowerk van de Belgische fotograaf Herman van den Boom is vormelijk compositorisch en soms (vooral als thema reeksen) ook inhoudelijk wel interessant en het zien waard maar onderscheidt zich verder in niets van gelijkaardig fotografisch werk van vele andere Belgische fotografen. De 'nieuwe manier van kijken' die curator Vanhaeke van de BOZAR tentoonstelling 'BEYOND THE DOCUMENT' in dit fotowerk meent te zien berust op een artistieke 'fata morgana' en is hoe dan ook zo oud als de straat van de geschiedenis van de fotografie.

FOTOGRAFÍA / FOTOGRAFIE ( situación / situatie ) : HET LEVEN WAS EEN FEEST / LA VIDA ERA UNA FIESTA / LA VIE ÉTAIT UNE FÊTE / DAS LEBEN WAR EIN FEST

2011-08-18T01:07:00.000+02:00

...ET MAINTENANT ?

KUNST? / ARTE? : BEYOND THE DOCUMENT / VOORBIJ HET DOCUMENT / MÁS ALLÁ DEL DOCUMENTO / AU-DELÀ DU DOCUMENT / AM DOKUMENT VORÜBER ( 2 ) VERVOLG )

2011-08-13T06:07:00.019+02:00

Hieronder, uit BRUSSEL NIEUWS.BE, (tip : via de knop 'rondleiding' kan U op deze webstek ook luisteren naar toelichtingen die sommige tentoongestelde fotografen hier bij hun werk geven) een verkennend vraaggesprek met de curator van 'BEYOND THE DOCUMENT' waarvan de tekst op sommige plaatsen door mij enigszins 'grafisch' (lettertype, kleur, onderstreping) werd aangepast om visueel de aandacht op bepaalde punten of uitspraken te vestigen. Mijn eigen bemerkingen of kritische opmerkingen bij sommige standpunten van de curator heb ik - in blauw gezette lettertekens - telkens geplaatst onder het antwoord van de curator op de desbetreffende vraag van de interviewer.

Vooraf dient gezegd dat de vragen van de interviewer - Heleen Rodiers - zeer gericht, pertinent én kritisch zijn geformuleerd, wat ik zeer kan waarderen. Maar ook de wijze van antwoorden van de curator fotografie bij Bozar - Frank Vanhaecke - kan ik wel appreciëren omdat zijn antwoorden in het algemeen weinig ontwijkend, direct, open en eerlijk zijn geformuleerd, wat niet van alle 'kunst curatoren' kan worden gezegd. Al met al biedt dit het grote voordeel dat we een beter zicht krijgen op wat de curator met deze thema tentoonstelling op het oog heeft en wat hij - naar het publiek toe - er precies mee wil (aan)tonen. Dit is hoe dan ook een verdienste op zich, ongeacht de visie of de standpunten van de curator en hoe ik er zelf kritisch en meestal ook anders of afwijkend tegenaan kijk. De meerwaarde zie ik juist in het verschil, niet in het gelijk(e).

Beyond the document: tussen documentaire en kunstfotografie

donderdag 30 juni 2011, 11u03

HELEEN RODIERS

Veertien Belgische fotografen bewandelen de lijn tussen documentaire en kunstfotografie. Beyond the document brengt het relaas van hun zoektocht naar nieuwe expressievormen binnen de fotografie waarbij het onderwerp op de foto ondergeschikt is aan de vorm waarin het wordt gepresenteerd.

Gilbert Fastenaekens 02 - SITE, Cahier des coins, Brussel 1990 - 1996

“Per dag krijgen we massaal veel beelden te verwerken. Wij 21ste-eeuwers kunnen daar alleen maar mee omgaan door die massa beelden op te delen in categorieën. Je kan in de beeldenstroom onmogelijk elk beeld op zijn waarde schatten, interpreteren of zelfs maar onthouden. Het is gewoon teveel. Dus maken we bewuste en onbewuste categorieën in ons hoofd. Bij een journalistiek beeld heb ik de neiging om dat ook te geloven. Zien we een publicitaire foto, dan hebben we daar een heel andere reactie op. Zo’n beeld hoef je niet per se voor waar aan te nemen. Zie ik een wetenschappelijke foto, dat is weer wat anders. De fotografen die zijn geselecteerd voor Beyond the document proberen te ontsnappen aan de gebruikelijke categorieën en zoeken naar nieuwe vormen van fotografie.” Aan het woord is Frank Vanhaecke, curator fotografie bij Bozar. Samen met het fotomuseum in Antwerpen en Charleroi stelt hij in de schaduw van de grote zomertentoonsteling Jeff Wall: The crooked path
Belgische fotografen die eveneens spelen met het documentaire karakter van de fotografie.

Beyond the document toont werk van viertien fotografen of beter dertien want Christine Felten en Veronique Massinger zijn het duo Felten-Massinger. Is dat het enige talent dat België rijk is?

Frank Vanhaecke: We hebben het onderwerp afgebakend en onszelf criteria gegeven voor de selectie. Het oorspronkelijk idee was om een tentoonstelling te houden over Belgische fotografie maar als je daar aan begint kan je even goed 150 fotografen tentoonstellen. Je krijgt een amalgaam van beelden waar nauwelijks een rode draad in te vinden is. Een soort van vitrinetentoonstelling als je wil.

FOTOGRAFICA : alerte interviewer (zie haar volgende vraag).

Over welke criteria hebben we het dan?

Vanhaecke: Uiteraard Belgische fotografen en in de tweede plaats fotografen die op zoek gaan naar een nieuwe manier van kijken. Hun verhouding tot de realiteit is anders. Het is niet dat deze fotografen de werkelijkheid uitvergroten, dramatiseren of op één of andere manier beschadigen. Nee de werkelijkheid blijft puur zoals zij is, daarom is de tentoonstelling ook getiteld Beyond the document. Het werk van deze fotografen kan dienen als document omdat ze zo respectvol met de werkelijkheid omgaan. Maar anderzijds is het ook zo dat deze fotografen niet documentair te werk gaan. Ze gebruiken een format dat we niet kennen. Deze tentoonstelling moet je vanuit de vorm bekijken. Dat is de primaire bedoeling van die kunstenaars.
Beyond the document gaat niet over een bepaald thema en al helemaal niet over België. Eigenlijk is het onderwerp secundair. Ook willen we niet hebben over stijl.

FOTOGRAFICA : als ik de curator hier goed begrijp zijn de foto's van de geselecteerde fotografen puur documentair (fotografische registraties) maar het bijzondere ervan zou niet liggen in het geregistreerde onderwerp (het thema van het document) maar enkel of hoofdzakelijk in de vorm waarin die foto's (door de fotograaf ?) gepresenteerd worden. Het gaat er dus volgens de curator wezenlijk om hoe 'fotografen' erin slagen om afdrukken van fotografische registraties 'artistiek' te PRESENTEREN. De 'fotograaf' als presentator, vormgever, decorateur, decor bouwer, 'installateur', 'designer', boekbinder, caligraaf, knutselaar, puzzelaar...
Vanuit zo'n visie over 'fotografie' is het uiteraard niet meer nodig dat een fotograaf zich nog 'fotograaf' noemt en - verder gaand op dezelfde lijn - is het zelfs niet meer nodig dat men 'foto's' als uitgangsmateriaal zou bezigen. Het 'vormgevend werk' kan dan evengoed of zelfs nog beter worden uitgevoerd met om het even wat ( bierviltjes, legoblokjes, conserveblikjes, PEP flessen, briquets, tandenstokers, zilverpapier, papiersnippers, confetti, enzovoort ...)
Als dit het uitgangspunt van de 'fotografie' tentoonstelling 'beyond the document' moet zijn, dan kan het inderdaad over vanalles gaan en kan men zich daar vanalles bij voorstellen, behalve dan fotografie. In die zin spreekt de titel van deze tentoonstelling boekdelen : het gaat veel verder dan voorbij het document, deze tentoonstelling gaat gewoon niet over (fotografische) documenten maar over het creatief presentateren van 'dingen'.

Vanhaecke: Bruno Stevens, Carl De Keyzer, Patrick De Spiegelaere - om maar enkele Belgische documentaire fotografen te noemen - schieten beelden die dicht aan de realiteit kleven maar ze geven er met hun zeer expressieve stijl een meerwaarde aan. Dat is evenwel iets anders dan het zoeken naar een nieuwe taal.

De tentoongestelde fotografen gaan hun deur niet uit met het idee: “Ik ga nu eens een betoging gaan fotograferen”. Ze weten al op voorhand wat ze op beeld willen vastleggen. Het onderwerp komt niet uit de realiteit, het komt uit hun hoofd. En dat is een heel andere manier van werken dan die van de documentaire fotografie."

FOTOGRAFICA : 'fotografen' die hun 'onderwerpen' niet uit de realiteit halen maar uit hun 'hoofd', dat kan niets anders zijn dan 'fotografen' die foto's maken van 'onderwerpen' die alleen virtueel in hun 'hoofd' bestaan, foto's waarvan het ingebeelde 'onderwerp' fysisch visueel onzichtbaar is in de foto en dus ook onzichtbaar voor de fotograaf zelf en voor iedereen die naar die foto kijkt. Dit is uiteraard geen documentaire fotografie maar virtuele, ingebeelde, niet reëel bestaande 'fotografie'. Enkel indien deze met bijzondere gaven begiftigde 'fotografen' in staat zouden zijn om - zonder daarvoor een fotoapparaat als optisch medium te hoeven gebruiken - de in hun 'hoofd' virtueel/latent gevormde 'onderwerpen' rechtstreeks reëel af te drukken op een reële papieren drager, zouden we deze wonderbaarlijk nieuwe soort 'foto's' echt kunnen zien. Dan zouden we ook kunnen zien wat niemand ooit met eigen ogen heeft kunnen zien. Een nieuwe, ongekende wereld van onbekende 'dingen' zou ons worden geopenbaard op het fictieve moment waarop 'fotografie' ook echt Kunst zou kunnen zijn en meteen ook het moment waarop de fabrikanten van op reële optische beeldvorming gesteunde foto-apparaten meteen hun deuren zouden moeten sluiten. Zo ver zijn we evenwel nog niet, behoudens dan blijkbaar in de gedachten, in de fantasie en in de droomwereld van de curatoren van 'beyond the document'.

De echte fotografen Bruno Stevens, Carl De keyzer en Patrick De Spiegelaere - zaliger mogen zich gelukkig en vereerd voelen dat de met een echt foto-apparaat geregistreerde echte onderwerpen die in hun foto's echt te zien zijn uitsluitend uit de echte realiteit komen en niet uit hun 'hoofd'. Deze fotografen hoeven niet te zoeken naar een 'nieuwe taal', ze hanteren de taal - de enig mogelijke taal - die het medium hen biedt en ook gebiedt, nl. de taal van het fotoapparaat (en toebehoren). Bovendien doen ze dat met kennis, inzicht, creativiteit én stijl waardoor ze zich ook kunnen onderscheiden van 'anderen'. Over deze fotografen durven suggereren dat ze - in tegenstelling tot de in Bozar tentoongestelde fotografen - niet op voorhand zouden weten en beseffen wat ze met en in hun beelden willen vastleggen en naar voor brengen, getuigt niet alleen van kortzichtigheid en een tekort aan inzicht in en respect voor het werk van deze fotografen maar het is vooral ook een uiting van een soort van blindheid voor alles wat niet in het eigen, zelfbedacht en voorbedacht artistiek 'concept' lijkt te passen. Dit versterkt meteen ook het vermoeden dat de aanhangers van het 'artistiek denken' behept zijn met de dwangmatige onhebbelijkheid om alle 'dingen' uit de reële wereld gedwongen te transformeren naar een zelfbedacht virtueel artistiek 'format' dat ze 'in hun hoofd' hebben en waarmee ze een fictieve, illusoire schijnwereld 'creëren' die ze aan zichzelf en aan anderen als 'reëel voorhouden en waaraan ze eigenmachtig nieuwe 'waarden' toekennen die ze met de overkoepelende term 'kunst' bedekken en bezegelen. Het hier door de curator gebezigde begrip 'nieuwe taal' is een perfecte illustratie van dit dwangmatig 'artistiek' denkmechanisme. Die 'nieuwe taal' die de curator hier zo als vanzelfsprekend maar totaal ongedefinieerd naar voor brengt bestaat immers niet echt en kan dus ook niet echt worden gebruikt door fotografen, maar ze spookt wel als een fictief, illusoir, virtueel 'format' rond 'in het hoofd' van de curator. De curator gaat er ook vanuit dat als hij verkondigt dat de in Bozar tentoongestelde fotografen een 'nieuwe taal' bezigen, het goedgelovige kunstminnende publiek per definitie aanneemt dat dit ook zo is, ook al kunnen ze dit niet met hun eigen ogen zien en dus ook niet verifiëren, ver van waarderen.

Er bestaan natuurlijk wel verschillen in de concepties, de bedoelingen en intenties waarmee fotografen de realiteit en de reële 'dingen' benaderen, selecteren en fotografisch registreren. Een eerste selectie is deze onder de 'dingen' zelf : de ene kiest dit en de andere kiest dat als 'onderwerp' om fotografisch te registreren maar in beide gevallen gaat het wezenlijk om dezelfde techniek van registeren, nl. het optisch fotografisch registreren. Maar ook als fotografen hetzelfde 'ding' als onderwerp kiezen gaat het wezenlijk om dezelfde techniek, dezelfde 'taal' waarmee hetzelfde 'ding' fotografisch wordt geregistreerd. Alle foto's van hetzelfde 'ding' leveren - op eenzelfde moment en onder eenzelfde optische beeldhoek - wezenlijk eenzelfde soort afbeelding van dit 'ding' op. Alleen als het 'ding' zich driedimensionaal in de ruimte situeert (en beweegt) kunnen er x- aantal verschillende tweedimensionele fotografische afbeeldingen van het driedimenionaal 'ding' worden gemaakt. De FUNCTIE die de gemeenschap of het individu - de fotograaf, de kijker en dus ook de curator - achteraf aan het afgebeelde 'ding' toeschrijft kan uiteraard wel fundamenteel verschillend zijn of verschillend geïnterpreteerd worden. Dit heeft echter niets te maken met de 'taal' waarin het 'ding' wordt afgebeeld, die - in het geval van fotografische afbeelding - voor alle fotografen ter wereld dezelfde is, nl. de 'taal', die éne enige 'taal' van het fotoapparaat.

Mijn persoonlijke conclusie is dan ook dat fotografen zich met en in hun taal-fotografisch identieke beelden slechts wezenlijk kunnen onderscheiden door WAT ze op welk MOMENT uit de realiteiten der dingen reëel selecteren en reëel fotografisch afbeelden en NIET door wat ze in 'hun hoofd' zouden vermenen afgebeeld te 'zien' maar uiteindelijk in hun reële beelden niet reëel zichtbaar en bijgevolg ook niet communiceerbaar is. Deze laatste gedachte is een uitvloeisel van de - vooral sinds Warhol en zijn hallucinogene 'factory' club - gecultiveerde fundamentele misvatting dat 'kunst' gelijk staat met een 'idee' of 'concept' dat virtueel existeert in het 'hoofd' van de 'kunstenaar' en zich als een onzichtbare en ongrijpbare 'geest' zou kunnen voortplanten en reflecteren in eender welk door de 'kunstenaar' geprefereerd en gepresenteerd 'ding' / 'medium' (bij voorkeur ook nog zo banaal mogelijk) dat hierdoor tot 'kunstwerk' wordt omgetoverd maar bij nader toezien niets méér is noch voorstelt dan een amateuristisch stuntelig opgevoerde vorm van zwarte magie, voodoo, occultisme, spiritisme, animisme, kortom een uiterst banale vorm van ectoplasmatisch telekinetisch gestuurd platvloers charlatanisme van het platste water.

Wanneer je zegt dat deze fotografen in de eerste plaats op zoek gaan naar een nieuwe taal wat bedoel je dan? Dat deze kunstenaars veel nadenken over hun medium?

Vanhaecke: Nadenken is een groot woord. Ik denk dat die kunstenaars vooral experimenteren met het medium fotografie en daar proberen nieuwe grammaticale vormen in te vinden. Maar tegelijk blijven ze allemaal heel respectvol voor de realiteit. Ze gaan die niet veranderen of photoshoppen. Ze blijven bij de brute werkelijkheid. Iemand als Jan Kempenaers bijvoorbeeld fotografeert gebouwen in Oost-Europa. En natuurlijk komt daar een documentaire waarde bij kijken. Die gebouwen ruiken naar het ex-communisme en de oude dictatuur. Maar eigenlijk is Kempenaers meer een beeldhouwer dan een fotograaf. Hij wil geen toffe rots op het strand fotograferen maar sculpturen maken. Het grote verschil is natuurlijk dat een beeldhouwer zijn vormen kan uitvinden. Een fotograaf kan dat niet doen. Hij kan alleen maar kadreren en de realiteit versmallen tot zijn scherpste hoek. Tot het object als dusdanig er als een geniale vorm uitkomt.

FOTOGRAFICA : 'NADENKEN' is géén groot woord maar wel een belangrijk woord, een woord om over na te denken. Nieuwe 'grammaticale' vormen in de fotografie? Ik geloof daar niets van : de taal van het fotografisch beeld ligt besloten in de vaste, onveranderlijke taal 'grammatica' van het foto apparaat, 'grammatica' die voor elk foto apparaat - groot of klein, duur of goedkoop - gelijk is, universeel is. De hier naar voor gebrachte gedachte dat een fotograaf in staat zou zijn om de met een foto apparaat fotografisch afgebeelde objecten uit de realiteit tot sculpturen te 'maken' die er als nieuwe 'geniale' vormen uitkomen is ronduit hallucinant te noemen, de zoveelste illustratie van het dwangmatig illusoir 'artistiek denken', van de neiging om in eender welk ding 'dingen' te willen 'zien' die er niet zijn. Natuurlijk heeft de door fotograaf Kempenaers geviseerde rots of betonblok een sculpturale vorm, zoals alle dingen een sculpturale vorm hebben, met inbegrip van de sculpturale vormen van de in de jaren '30 van de vorige eeuw door de Amerikaanse fotograaf WESTON fotografisch afgebeelde paprika's, pompoenen, wortelen, noem maar op...maar het is niet zo dat men door het fotografisch afbeelden van de sculpturele vorm van eender welk ding ook een nieuwe sculptuur zou hebben 'gemaakt'. Rotsen en betonblokken blijven in hun fotografische afbeelding rotsen en betonblokken, zoals paprika's, pompoenen en wortelen in hun fotografische afbeelding ook gewoon paprika's, pompoenen en wortelen blijven. Het 'idee' dat men van een rots of een betonblok, van een paprika of een pompoen iets anders - in ultimo een 'kunstwerk' - zou kunnen 'maken' door er simpelweg een foto van te nemen, is volkomen illusoir en hallucinant. Daarentegen is het wél zo dat een paprika wel degelijk verandert in iets anders als men hem bv. in reepjes en/of blokjes snijdt, desgewenst onder uw voet tot moes verplet, of als men een pompoen sculpturaal transformeert in een halloween lantaarn. Het valt evenwel te betwijfelen - minstens toch te bediscussiëren - of men hierdoor de paprika of de pompoen ook tot een 'kunstwerk' zou hebben gepromoveerd. Laat er ons - in de hedendaagse stand van hedendaagse kunstzaken - vanuit gaan dat dwangmatig conceptueel denkende curatoren een aldus materieel getransformeerde (versneden / verplette) paprika of (uitgeholde) pompoen niet in hun Huizen Van Hedendaagse Kunsten zullen willen tentoon stellen maar wel geneigd zullen zijn om een paar ongetransformeerde (verse) paprika's of pompoenen ergens in een of ander artistiek aangekleed hoekje van hun Huizen Van Hedendaagse Kunsten artistiek neer te leggen en dit stilleven voor te stellen als een installatie die verondersteld wordt bv. het concept 'atoombom' te verbeelden en te kunnen schragen. It's all in the name, that's the game.

Er zijn misschien kijkers die de beelden wat minimaal vinden.

Van Haecke: Die nieuwe manier om tegen de realiteit aan te kijken maakt ook dat de fotografen er anders mee omgaan. Er is dan de tendens om uit die realiteit het meest zuivere te destilleren. Die pure vorm maakt de boodschap of de inhoud van het beeld sterker. Die uitzuiverende discipline kan op allerlei vlakken gebeuren. Gilbert Fastenaekens’ bijdrage bijvoorbeeld bestaat uit acht boeken. Hij fotografeert Brussel volgens acht topologieën - universele grondvormen - en presenteert de beelden in combinatie met elkaar. Voortdurend maken wij onbewust associaties. Fastenaekens maakt de kijker bewust van die combinaties.

FOTOGRAFICA : dat de fotografische 'vorm' (beeldhoek/perpectief/licht contrast/beeldcomponenten/opnamestandpunt/ afdruk en presentatie..) de inhoud van het fotografisch beeld kan accentueren of ondersteunen, zal niemand betwisten maar als er geen (interessante) inhoud of boodschap in het fotografisch beeld zit dan kan de 'vorm' alleen maar 'vorm' zijn en nooit een reëel substituut voor 'inhoud'. Men kan er mischien wel 'inhoud' bij denken of fantaseren maar tussen 'denken' en 'zijn', tussen droom en feit ligt een wereld van verschil.

Presentatie is dus heel belangrijk?

Vanhaecke: Alles wordt beschouwd: niet alleen het maken van een krachtig beeld maar ook de voorstelling ervan. Een foto kan op twee manieren verschijnen. Gepubliceerd in boek of magazine maar het kan ook een een object zijn. Lara D’hondt fotografeert toevallige beschermhutjes die ze vindt op straat. Ze worden heel groot afgedrukt en schuin tegen de wand gezet alsof het echt een afdakje is. Je krijgt tweedegraadssuggestie. Een fotograaf die publiceert moet heel de inhoud in zijn foto stoppen. Als je de mogelijkheid hebt om de ruimte erbij te betrekken, krijg je er nog een laag bij. Iemand als Roncada die fictie en nonfictie in zijn werk vermengt presenteert zijn foto’s van een nachtelijke grensovergang in Mexico in magazine-vorm. Het ziet er allemaal heel gevaarlijk uit maar is het wel echt? Hij speelt met de categorieën die we in ons hoofd hebben zitten en die we onbewust gebruiken.
En zo heeft elke fotograaf zijn manier om ons te doen kijken naar dingen die we normaal niet zien.

FOTOGRAFICA : een op een materiële drager afgedrukte foto is zonder enige twijfel een object, een object zoals alle andere objecten. Men kan er dus ook vanalles mee doen, zoals met alle andere objecten : bv. in stukken snijden, net zoals men dat met de paprikas of pompoenen hierboven vernoemd zou kunnen doen en wat hoe dan ook als een creatieve sculpturale daad te bestempelen is. Mijn vraag is of men zo iets persé met foto's moet gaan doen, terwijl er zoveel andere en interessantere objecten in het universum voorhanden zijn om mee te spelen, te knutselen of te puzzelen, zoals bv. bierviltjes, legoblokjes, conserveblikjes, PEP flessen, briquets, tandenstokers, zilverpapier, papiersnippers, confetti, enzovoort ...?
Misschien is het dan toch maar beter en nuttiger dat fotografen foto's maken die dienen om 'ons te doen kijken naar dingen die we normaal niet zien' of - juister gezegd - om ons te doen kijken naar de dingen die we uiteraard wel zien maar normaal anders zien. Elke foto laat ons de dingen altijd anders zien dan we normaal via onze ogen zien omdat de optiek (de lens) van het foto apparaat de dingen fundamenteel anders afbeeldt dan de optiek (de lens) van onze ogen. Niet alleen hebben onze ooglenzen - in tegenstelling met de verwisselbare optieken van een foto apparaat - een vaste brandpuntsafstand en een relatief constante beeldhoek (we kunnen met onze ogen niet 'inzoomen' of 'uitzoomen' op de dingen) maar door onze ogen ervaren we de dingen ook altijd in 3D terwijl een klassiek optisch stelsel van een foto apparaat de dingen altijd in een twee dimensionaal vlak projecteert en dus ook anders afbeeldt. Met onze ogen kunnen we ook geen beelden vasthouden, bevriezen of fixeren in de tijd terwijl een foto apparaat juist niet anders kan. Dit is wat de taal, de 'grammatica' van het foto apparaat zo apart en tegelijk ook zo algemeen en universeel maakt, onafhankelijk van diegene die het apparaat bedient, behalve dan natuurlijk WAT het apparaat zal registreren en op welk MOMENT dat zal geschieden. Dit laatste is dan ook het enige waardoor fotografen zich wezenlijk van elkaar kunnen onderscheiden, niet virtueel in hun 'hoofd' maar reëel door en in de INHOUD van hun foto's.

HIERONDER KAN JE KIJKEN EN LUISTEREN NAAR EEN VIDEO MET TOELICHTINGEN DOOR BOZAR CURATOR VANHAECKE

FOTOGRAFICA : de curator heeft hier weliswaar de mond vol over 'nieuwe manieren van kijken' ja zelfs over 'een studie van het (nieuwe) kijken' maar we komen wel niet te weten waarin en hoe die 'nieuwe manier van kijken' zich precies vertaalt en manifesteert in de tentoongestelde foto's. Ik vraag me af wat er - zelfs binnen de beperkte perken van de 'Belgische' fotografie - nu zo nieuw of vernieuwend in de getoonde foto's dan wel in de blik van de tentoongestelde fotografen zou kunnen zijn dat (op het Belgisch forum) al niet eerder werd getoond, gezien en gefotografeerd? Kijk, in de jaren twintig en dertig van de vorige eeuw had men het al over 'een nieuwe manier van kijken', onder meer in de fotografie, met als artistiek centrum het multidisciplinair avantgardistische na- en vooroorlogse Duitsland en 'Das Bauhaus' als functioneel vormkunstig epicentrum, uitdeinend naar de USA (met onder meer het Chicago institute of design). Men noemde het toen - uiteraard in het Duits - Das Neue Sehen, het 'nieuwe kijken' dus. Het verschil tussen het 'nieuwe kijken' dat curator Vanhaecke in zijn 'hoofd' heeft en de fotografische beelden die uitdrukking geven aan 'das neue Sehen' is wel markant : het 'nieuwe kijken' van Vanhaecke is blijkbaar niet te duiden, zeker niet waarneembaar af te lijnen, terwijl 'Das Neue Sehen' zich wel degelijk duidelijk manifesteert in duidelijk herkenbare en door objectieve kenmerken te onderscheiden beelden en vormen. Hoe dan ook, nieuw is het 'nieuwe kijken' van curator Vanhaecke zeker niet te noemen, alleszins niet in een internationale context. Het 'nieuwe kijken' als centraal gesteld thema voor deze BOZAR tentoonstelling is zeker niet origineel en nog minder 'vernieuwend' te noemen - integendeel het is zo oud en versleten als de platst getreden straat uit de geschiedenis van de fotografie - maar veel erger is dat dit 'nieuwe kijken' op zo goed als niets gesteund is en eigenlijk neerkomt op (zelf)bedrog, een leugen om artistiek bestwil waarbij ook bewust afbreuk wordt gedaan aan de minstens evenwaardige visies en het werk van alle andere niet gepresenteerde (Belgische) fotografen. Bovendien is het niet 'het kijken' zelf dat telt - iedereen / tout le monde / todo el mundo / jedermann die ogen heeft kan kijken en zien - maar wel de concrete resultaten van een 'nieuwe manier van kijken' geconcretiseerd in nieuwe beelden die zich zichtbaar en aantoonbaar kunnen onderscheiden van andere - niet op een 'nieuw kijken' gesteunde - beelden. Ik zie ze niet, de concrete resultaten van het 'nieuwe kijken' dat curator Vanhaecke hier zo liederlijk poëtisch bezingt. Het artistiek hedendaags venijn zit hem evenwel een beetje in de hedendaagse artistieke staart, waar curator Vanhaecke op het einde van zijn hedendaags artistiek betoog de 'KIJKER' als een soort polyvalente 'deus ex machina' ten tonele voert, de almachtige 'kijker' die uiteindelijk eigenmachtig beslist over 'zijn of niet zijn', over 'goed of slecht', over 'zin of onzin' in de hedendaagse 'kunst'. In deze visionaire visie is de 'kijker' de 'kunst', het 'kunstwerk' én de 'kunstenaar'. Je vois de l'art, donc je suis artiste.

De 'kijker' moet de uit het 'nieuwe kijken' geboren foto's zelf maar in- of aanvullen met 'eigen connotaties', beweert curator Vanhaecke. Ja, ja, zo is het gemakkelijk, té gemakkelijk en daarom kan ik hier ook even gemakkelijk beweren dat beelden, foto's die vallen of staan met de (aanvullende) connotaties van de 'kijker' gemakkelijke, té gemakkelijke beelden, foto's zijn.

Omdat ik mijn mogelijk ongelijk in deze graag zelf zou willen bewijzen, neem ik me voor om het fotografisch werk van de in 'beyond the document' tentoongestelde fotografen één voor één onder de loep te nemen en objectief af te meten of en op welke punten dit fotografisch werk zich van het fotografisch werk van andere (Belgische) fotografen concreet zou kunnen onderscheiden als direct gevolg van een 'nieuwe manier van kijken' ? We zullen 'zien', denk ik toch...

-------------------------------------------
Beyond the Document
wanneer: tot 25 september 2011 - dinsdag > zondag van 10.00 > 18.00 uur (donderdag tot 21.00 uur)
tickets: 2,5 > 5 euro
waar: Paleis voor Schone Kunsten, Ravensteinstraat 23, Brussel - 02-507.82.00 - info@bozar.be

FOTOGRAFÍA / FOTOGRAFIE ( combinación / combinatie ) : BESTE REIZIGER ! / ¡ QUERIDO VIAJERO ! / CHER VOYAGEUR ! / LIEBER FAHRGAST !

2011-08-11T06:08:00.004+02:00

POR FAVOR, DE AHORA

SAQUE Ud. SU BILLETE DE ESTE CAJERO AUTOMÁTICO

OBRA DEL ARTISTA : 1 RODE ZAK & 1 APPEL / 1 BOLSO ROJO & 1 MANZANA / 1 SAC ROUGE & 1 POMME / 1 ROTE TÜTE & 1 APFEL

2011-08-11T03:41:00.002+02:00

OBRA DEL ARTISTA : DE RODE ZAK / EL BOLSO ROJO / LE SAC ROUGE / DIE ROTE TASCHE

2011-08-11T01:57:00.000+02:00

OBRA DEL ARTISTA : OTOÑO / HERFST / AUTOMNE / HERBST

2011-08-10T05:08:00.000+02:00

FOTOGRAFÍA / FOTOGRAFIE ( documentación / documentatie ) : GENTSE FEESTEN / FIESTAS DE GANTE / FÊTES GANTOISES / GENTER FESTE

2011-08-09T07:27:00.004+02:00

HET BEGIN VAN EEN ROMANTISCH EINDE

EL PRINCIPIO DE UN FIN ROMÁNTICO

LE DÉBUT D'UNE FIN ROMANTIQUE

DER ANFANG EINES ROMANTISCHEN ENDE

FOTOGRAFÍA / FOTOGRAFIE ( documentación / documentatie ) : GENTSE FEESTEN / FIESTAS DE GANTE / FÊTES GANTOISES / GENTER FESTE

2011-08-09T06:50:00.002+02:00

FOTOGRAFÍA / FOTOGRAFIE ( documentación / documentatie ) : GENTSE FEESTEN / FIESTAS DE GANTE / FÊTES GANTOISES / GENTER FESTE

2011-08-09T05:48:00.002+02:00

OBRA DEL ARTISTA : PALACIO DE BELLAS ARTES CONTEMPORÁNEAS - FRENTE (LA ENTRADA) / PALEIS VAN SCHONE HEDENDAAGSE KUNSTEN - VOORGEVEL (DE INGANG)

2011-07-04T01:25:00.008+02:00

I N WARHOL WE TRUST

PALAIS DES BEAUX-ARTS CONTEMPORAINS - FAçADE (L'ENTRÉE) / PALAST DER SCHÖNEN GEGENWARTSKÜNSTE - VORDERSEITE (DER EINGANG)

OBRA DEL ARTISTA : ¡ TE QUIERO MUCHO ! / JE T'AIME TANT ! / ICH LIEBE DICH SEHR !

2011-07-03T04:51:00.005+02:00

OBRA DEL ARTISTA : ¡ AÚPA ! HOPLA !

2011-07-03T03:33:00.002+02:00

OBRA DEL ARTISTA : TÚNEL DE LUZ GEOMÉTRICA / GEOMETRISCHE LICHT TUNNEL

2011-06-29T07:26:00.004+02:00

TUNNEL DE LUMIÈRE GÉOMÉTRIQUE / GEOMETRISCHER LICHT TUNNEL

FOTOGRAFÍA / FOTOGRAFIE ( situación / situatie ) : RESPONSABLE DE LA SEÑALIZACIÓN JANSSENS

2011-06-29T02:57:00.005+02:00

RESPONSABLE DE LA SEÑALIZACIÓN JANSSENS

FOTOGRAFÍA / FOTOGRAFIE ( combinación / combinatie ) : (DES)EQUILIBRIO

2011-06-28T01:21:00.000+02:00

KUNST? / ARTE? : BEYOND THE DOCUMENT / VOORBIJ HET DOCUMENT / MÁS ALLÁ DEL DOCUMENTO / AU-DELÀ DU DOCUMENT / AM DOKUMENT VORÜBER

2011-06-23T08:25:00.012+02:00

Al wat van dicht of van ver iets met 'hedendaagse kunst' te maken heeft, wordt tegenwoordig steevast in de Engelse taal verpakt, alsof er op deze veeltalige aardkloot geen andere taal dan het Engels meer zou bestaan die dienstig kan zijn om onze gedachten en boodschappen in uit te drukken. Het zegt iets over de mate waarin het begrip 'hedendaagse kunst' staat voor mundiale afvlakking, uniformisering, standaardisering, massa consumptie, handel en commercie op grote schaal. Het Engels is trouwens altijd al de taal bij uitstek geweest van de mundiale handel, het grove geld en de commercie. Het is in die zin een duidelijk signaal dat 'hedendaagse kunst' niets meer is dan een product dat fictief geproduceerd, reëel gepromoot, verkocht en gekocht wordt. Het Engelse 'beyond the document' klinkt - zeker voor hen die het Engels niet als moedertaal hebben - ook een beetje 'exotisch', dwz vaag en mistig, 'artistiek' omzeggens, waardoor het bij de (niet Engelstalige) lezer niet altijd voldoende diep doordringt wat hiermee precies wordt bedoeld, wat men hiermee eigenlijk wil zeggen. Dit is geen toeval maar een bewust gekozen 'verdoezel' strategie die de inhoudelijke zwakte van het naar voor gebrachte standpunt moet maskeren. Korte, vlotjes in de mond liggende maar weinig zeggende Engelse zinnetjes lenen zich hier zeer gemakkelijk toe. Daarom noemt onderstaande Belgische 'artistieke manifestatie' 'BEYOND THE DOCUMENT' en niet 'voorbij het dokument / au-delà du document / am Dokument vorüber' of 'más allá del documento' of dezelfde gedachte uitgedrukt in één van de honderden andere mensentalen. Alleen al de Engelse titel geeft aan deze 'artistieke manifestatie' een bepaalde (mundiale) handelswaarde, maar ook niets méér dan dat.
Voor het overige komt de onderliggende gedachte aan deze artistiek bedoelde fotografie tentoonstelling neer op het uitvinden van het warm water mbt het wezen en de functies van het medium fotografie. Hoewel fotografie altijd dokumentair is en wezenlijk ook niets anders kan zijn, wordt hier gespeeld met het subtiele onderscheid dat er sinds de uitvinding en in de loop van de evolutie van het medium altijd al heeft bestaan tussen enerzijds de meer 'objectief' bedoelde informatieve / dokumentaire /archivarische / historische / didactisch-wetenschappelijke fotografie en anderzijds de meer 'subjectief' bedoelde vrije / vrijetijds- / gelegenheids- / reclame / mode / erotische / creatieve / creatief-therapeutische / 'kunst' fotografie. Naar de inhoud (het fotografisch beeld, de foto) is er geen enkel verschil tussen beide 'soorten' van fotografie, evenmin trouwens als er een wezenlijk verschil zou zijn tussen analoge 'gaatjescamera', papier-, koperplaat-, glas-, kunststof positief/negatief fotografie en electronische digitale sensor fotografie. Alleen naar het doel of de bedoeling van de fotograaf kan er een subjectief relatief onderscheid worden gemaakt dat trouwens op geen enkele wijze in het beeld zelf, in de foto, materieel objectief te onderscheiden is maar wel subjectief kan worden 'gelezen', uitgelegd of geïnterpreteerd, hetzij door de fotograaf of door een andere beschouwer van het fotografisch beeld. Nogmaals: de 'punctums' van Roland Barthes zitten niet reëel in de foto maar virtueel in de 'geest' van de fotograaf of de 'kijker'. Wat in onderstaande toelichting bij de tentoonstelling 'metaforisch-conceptuele vertellingen' wordt genoemd, zijn niets anders dan een hedendaags artistiekerig klinkende alternatieve benaming voor de virtuele 'punctums' van Roland Barthes.
Dit is het dus waar - zoals het hierna in de toelichting bij de 'artistieke manifestatie' BEYOND THE DOCUMENT wordt beschreven - de 'dunne scheidingslijn die tussen documentaire en kunstfotografie loopt' op neerkomt maar die er - in tegenstelling met wat in die toelichting wordt beweerd - niet enkel 'vandaag' loopt maar er altijd al heeft gelopen, sinds men fotografie 'fotografie' is gaan noemen, dwz sinds de uitvinding van technieken om optische (= zichtbaar licht straal) afbeeldingen van de 'werkelijkheid' op een materiële 'drager' te capteren, te fixeren en te reproduceren (laat ons zeggen vanaf +/- 1822 van de vorige eeuw).
Bijgevolg : niets nieuws onder de 'BEYOND THE DOCUMENT'- zon , geen open deuren die al niet eerder werden ingetrapt, geen warm water dat al niet eerder was uitgevonden.
De (veronder)stelling in onderstaande toelichting dat 'de kunstfotografie een documentair-maatschappelijk vernis heeft gekregen' is dan ook misleidend en fundamenteel onjuist. Precies het omgekeerde is gebeurd: het medium fotografie dat - naar zijn inhoud - wezenlijk niet anders was, is en kan zijn dan documentair-maatschappelijk heeft door de commercieel gestuurde recuperatie van het medium door de hedendaagse 'kunstsector' (waarbij ook de 'fotomusea' zich uit promotioneel-commercieel eigenbelang recentelijk hebben aangesloten) een héél dun en uiterst kwetsbaar laagje artistieke vernis gekregen. Weliswaar moet hierbij ook worden gezegd dat er een beweging gaande is waarbij - in het algemeen - wordt teruggekeerd naar de wezenlijke documentaire aard en de maatschappelijke functies van het medium fotografie. Dit is evenwel niet doordat er op de zogenaamde 'kunstfotografie' een laagje 'documentair-maatschappelijke' vernis zou worden geplakt maar wel juist doordat het uiterst dunnne laagje artistieke vernis dat de laatste decennia op het medium fotografie werd geplakt, beetje bij beetje aan het afpellen is. Dit hoort de op recuperatieve commercie en lucratief eigenbelang steunende 'kunstsector' natuurlijk niet graag en daarom draait men de 'dingen' en de feiten bewust misleidend om. Edoch, men draaie of kere het zoals men wil, zelfs Artistiek Geverniste Fotografie blijft hoe dan ook in wezen documentaire fotografie (een fotografisch document) en dit heeft op zich niets met 'kunst' te maken. Dé Vraag is en blijft natuurlijk wat 'kunst' en dus ook 'kunstfotografie' wezenlijk is of voorstelt? In onderstaande toelichting wordt met het niet omschreven begrip 'kunstfotografie' gespeeld en gejongleerd zoals een goochelaar dat doet met stokjes, balletjes, doekjes en sjaaltjes. Een staaltje van hedendaags zinsbegoochelend charlatanesk artistiek 'foulardisme'. Over hoe de heren curatoren van de 'kunstsector' het misleidend en onjuist onderscheid tussen 'documentaire fotografie' en 'kunstfotografie' proberen te maken en te verkopen zonder ook maar enige objectieve grond of verantwoording voor dit kunstig gemaakt 'onderscheid' te kunnen aangeven, kan U lezen via deze webschakel : VOORBIJ HET DOCUMENT
Het komt er eigenlijk op neer dat eender welk 'ding' geacht wordt 'kunst' te zijn voor zo ver de heren van de 'kunstsector' ook van oordeel zijn dat het 'ding' in kwestie 'kunst' mag, ja zelfs moet worden genoemd. Dit is een nog straffere truc dan de bijbelse vermenigvuldiging der bijbelse broden en vissen en de wonderbaarlijke verandering van aards water in hemelse wijn.
Enkele van de door de heren curatoren tot 'kunstfotografie' gebombardeerde foto's bedekt met een door de heren curatoren virtueel aangebracht onzichtbaar laagje 'documentair-maatschappelijke vernis' kan u HIER BEWONDEREN. Het staat U uiteraard vrij om uw eigen ogen al dan niet te geloven. De gecreëerde 'meerwaarde' waarvan de heren curatoren in deze toelichting gewagen is geen eigenschap van het fotografisch geregistreerd 'document' noch een kwaliteit van de registrerende fotograaf maar een zichzelf genererende verdienste die exclusief op het artistiek conto van de decreterende 'kunstsector' moet worden geschreven. Het is zo dat de 'dingen' ook reëel lucratief rendabel kunnen worden.
Tot slot en niettegenstaande ik niets liever zou willen dan dat het medium fotografie zich volledig los maakt van de schijnwereld van de 'kunst' en zich bevrijdt uit de verstikkende, dodelijke omarming door de compleet dol draaiende en allesopslorpende commercieel geïnspireerde 'kunstsector', wil ik hier toch mijn sympathie en (voorwaardelijke) steun betuigen aan die fotografen die zich - weliswaar in meerdere of mindere mate gevangen binnen het verstikkende net(werk) van de 'kunstsector' - inspannen om uitdrukking te geven aan de wezenlijke documentaire aard en de maatschappelijke functies van het specifieke, autonome medium fotografie. Fotografe KARIN BORGHOUTS is er één van, niet in het minst omdat ze door het bewust inzetten van fotografische 'grootbeeldformaten' (onder meer de technische camera) een bijzonder documentair aspect van de 'dingen' belicht en benadrukt. Fotograaf NICK HANNES op wiens foto's de heren curatoren eveneens het onzinnige artistieke label 'beyond the document' hebben geplakt, documenteert naar eigen zeggen - volgens de informatie te lezen via deze webschakel - bepaalde aspecten van de 'condition humaine'. Ja, laat dit nu precies dé maatschappelijke functie zijn waar het medium fotografie zich bij uitstek en uitstekend toe leent, zonder dat de fotograaf als 'kunstenaar' en zijn foto's als 'kunstwerken' hoeven te worden benoemd. De benamingen 'fotograaf' en 'foto's' volstaan hiervoor op zich perfect. Wat de heren curatoren aan zelf gecreëerde zogezegde 'meerwaarde' toevoegen is niets meer dan een artistiek kraam - zoals BOZAR - ter beschikking stellen en in mundiaal verhandelbaar Engels gestelde namen plakken op die 'dingen' waarvan zij - en alleen zij - oordelen en beslissen dat ze in hun (door de Gemeenschap gesubsidieerde) artistieke kramen kunnen passen en hierdoor - en alleen hierdoor - 'kunst' mogen worden genoemd. Met andere woorden, de heren curatoren bepalen niet alleen wie op welk moment 'kunstenaar' mag worden genoemd, ze bepalen ook wat op welk moment op welke plaats en onder welke voorwaarden een 'kunstwerk' mag worden genoemd. Dit is niet enkel pure schijn en bedrog, het is regelrechte zwendel, gefinancierd bovendien met geld van de gemeenschap. Dit is ver buiten de grenzen van minimaal ethisch besef en handelen, het is erover, 'beyond ethics' zou men ironisch kunnen tegenwerpen. Er zijn - buiten de hiervoor genoemde twee fotografen - in ons land ook nog andere fotografen die dezelfde documentair-maatschappelijke weg (selecteren en documenteren van en dus ook informeren over de 'condition humaine') volgen of (opnieuw) inslaan. Ik spoor ze op en geef ze met plezier een plaatsje in het milde relatieve licht van deze blog- schijnwerper, weg van de dodelijk verschroeiende schijn van de kunstzon van de 'kunstsector'.

www.bozar.be
info@bozar.be

BOZAR NEWSLETTER
>> Abonnez-vous ici à notre newsletter. | Abonneer je hier op de nieuwsbrief.

Vernissage | Vooropening :

BEYOND THE DOCUMENT

Photographes belges contemporains | Hedendaagse Belgische fotografen

28.06.2011 - 18:30

Palais des Beaux-Arts | Paleis voor Schone Kunsten, rue Ravensteinstraat 23, 1000 Bruxelles | Brussel

Karin Borghouts, serie Interludium, 2009 Courtesy of the artist

We hebben het genoegen u uit te nodigen op de vooropening van de tentoonstelling

BEYOND THE DOCUMENT

Hedendaagse Belgische fotografen

op dinsdag 28 juni 2011 om 18.30 uur

De tentoonstelling toont werk van 14 fotografen, op initiatief van BOZAR en de fotomusea van Antwerpen en Charleroi. Samen verkennen ze de dunne scheidingslijn die vandaag tussen documentaire fotografie en kunstfotografie loopt. De fotografie is sinds de jaren 80 definitief tot de kunstsector gaan behoren, maar heeft tegelijk nog nooit zo overvloedig geput uit de immense schatkamer van de fotojournalistiek als vandaag. Op die manier heeft de kunstfotografie een documentair-maatschappelijk vernis gekregen dat het document als drager versterkt. De Belgische fotografie ontsnapt niet aan die dubbelzinnigheid tussen documentaire inslag en metaforisch-conceptuele vertellingen. Beyond the Document biedt hierin een unieke inkijk, waarbij objectiviteit en subjectiviteit, fictie en werkelijkheid, reportage en concept, document en kunstwerk in hetzelfde beeld worden vermengd.

Vincen Beeckman - Karin Borghouts - Thomas Chable - Bert Danckaert - Lara Dhondt - Gilbert Fastenaekens - Nick Hannes - Philippe Herbet - Jan Kempenaers - Chantal Maes - Christine Felten-Véronique Massinger - Arno Roncada - Herman van den Boom

Curatoren: Xavier Canonne (Musée de la Photographie à Charleroi), Pool Andries (FotoMuseum Antwerpen), Frank Vanhaecke (BOZAR EXPO)

Samenwerking: BOZAR EXPO, Musée de la Photographie de la Communauté française Wallonie-Bruxelles à Charleroi, FotoMuseum Provincie Antwerpen

Indien u de opening wenst bij te wonen, gelieve u in te schrijven via het adres exhibition@bozar.be met de vermelding 'Photo'

Nous avons le plaisir de vous inviter au vernissage de l'exposition

BEYOND THE DOCUMENT

Photographes belges contemporains

le mardi 28 juin 2011 à 18h30

Cette exposition réunit 14 photographes à l’instigation de BOZAR et des musées de la photographie d’Anvers et de Charleroi. Ensemble, ils vont interroger la ligne de démarcation, ténue, qui sépare aujourd’hui la photographie documentaire de la photographie d’art. Il est un fait que la photographie, depuis les années ’80, s’est définitivement hissée au rang des arts plastiques, mais elle ne s’est jamais autant servie dans l’immense stock du photojournalisme. Ce vernis documentaire et sociétal ressort ainsi des photographies d’art et renforcent le document qui en est le support. La photographie belge n’échappe pas à cette ambiguïté entre trame documentaire et narrations métaphorique et conceptuelle. Beyond the Document en offre le cliché inédit, combinant sur un même support objectivité et subjectivité, fiction et réalité, reportage et concept, document et œuvre.

Vincen Beeckman - Karin Borghouts - Thomas Chable - Bert Danckaert - Lara Dhondt - Gilbert Fastenaekens - Nick Hannes - Philippe Herbet - Jan Kempenaers - Chantal Maes - Christine Felten-Véronique Massinger - Arno Roncada - Herman van den Boom

Commissaires: Xavier Canonne (Musée de la Photographie à Charleroi), Pool Andries (FotoMuseum Antwerpen), Frank Vanhaecke (BOZAR EXPO)

Collaboration : BOZAR EXPO, Musée de la Photographie de la Communauté française Wallonie-Bruxelles à Charleroi, FotoMuseum Provincie Antwerpen

Si vous souhaitez assister au vernissage, veuillez vous inscrire via l'adresse exhibition@bozar.be avec la mention 'Photo'

De tentoonstelling is tot 15 september 2011 te bekijken.

Er zullen vijf nieuwe foto's van mij te zien zijn op formaat 101 x 125 cm.

Van harte welkom en tot ziens.

Karin Borghouts

Dank voor uw aandacht. Indien u geen berichten meer wenst te ontvangen, kunt u zich uitschrijven onderaan.

FOTOGRAFÍA / FOTOGRAFIE ( situación / situatie ) : C & A + X

2011-06-20T06:31:00.005+02:00

C & A + X

HET 'KUNST SALON' VAN GENT / EL 'SALÓN DEL ARTE' DE GANTE : UNA HISTORIA PERSONAL / EEN PERSOONLIJK VERHAAL

2011-06-20T02:16:00.002+02:00

( SIGUE EL CUENTO DESPUÉS / HET VERHAAL VOLGT LATER )

DE INGANG / LA ENTRADA

DE INGANG (VERVOLG) / LA ENTRADA (CONTINUACIÓN)

DE RICHTINGWIJZER / LA FLECHA INDICADORA

MELDEPFLICHT - ZWARTE ZAAL / PRESENTACIÓN - SALA NEGRA

HET SCHOOLBORD VAN DE ACADEMIE VOOR SCHONE KUNSTEN/ LA PIZARRA ESCOLAR DE LA ACADEMIA DE BELLAS ARTES

AFVOEREN VAN EEN AFGEWEZEN KUNSTWERK / EL TRANSPORTE ABAJO DE UNA OBRA RECHAZADA

DE ACHTERGEBLEVEN ZWARTE ZAAL / LA SALA NEGRA

QUEDADA ATRÁS

OBRA DEL ARTISTA : 'ART DOESN'T GIVE ANSWERS, ONLY QUESTIONS' ??

2011-06-19T20:05:00.008+02:00

'ART DOESN'T GIVE ANSWERS,ONLY QUESTIONS'??

AQUÍ ESTÁN UNAS DE MIS CUESTIONES... ALGUNOS SIGNOS DE INTERROGACIÓN, NO COMO 'ARTISTA' SINO COMO 'FOTÓGRAFO' !

(HIER DAN ENKELE VAN MIJN VRAGEN... ENIGE VRAAG TEKENS, NIET ALS 'ARTIEST' MAAR ALS 'FOTOGRAAF' !)

(VOICI QUELQUES-UNES DE MES QUESTIONS...QUELQUES POINTS D'INTERROGATION, NON PAS COMME 'ARTISTE' MAIS BIEN COMME 'PHOTOGRAPHE' !)

OBRA DEL ARTISTA : LA FIESTA DE LA CEBRA / HET FEEST VAN DE ZEBRA

2011-06-18T02:53:00.002+02:00

LA FÊTE DU ZÈBRE / DAS FEST DES ZEBRAS

FOTOGRAFÍA / FOTOGRAFIE ( combinación / combinatie ) : SURVIVAL OF THE FITTEST

2011-06-18T02:17:00.000+02:00

EL ALMA GITANA = EL ARTISTA : JOAQUIN CORTES Y SU FLAMENCO

2011-06-17T06:08:00.002+02:00

VIDEO 1

VIDEO 2

VIDEO 3

FOTOGRAFÍA / FOTOGRAFIE ( situación / situatie ) : SEÑOR SNACKS : NO SOLO DE PAN VIVE EL HOMBRE / VAN BROOD ALLEEN KAN EEN MENS NIET LEVEN

2011-06-15T06:21:00.006+02:00

FOTOGRAFÍA / FOTOGRAFIE (emoción / emotie ) : CARNAVAL (AALST) : ABIERTO Y CUBIERTO / OPEN EN GESLOTEN

2011-06-10T01:45:00.000+02:00

'VERTALEN' MET 'BING' : CUCURRUCUCU of als U zou willen weten waarover het (in uw moedertaal) NIET gaat.

2011-06-06T10:41:00.042+02:00

Hieronder staat in duizendvoudig gehandicapt, onmogelijk 'Nederlands' gedrukt wat de automatieke 'Bing Translater' brouwt van de Spaanse tekst van mijn lievelingsliedje ' CUCURRUCUCÚ PALOMA ' (zie en hoor dit op mijn blog in de welkomst rubriek 'welkom/bienvenido').

Dat kan je zelfs geen 'Nederlands met haar op' meer noemen, dit is gewoon een bos Binghaar besprenkeld met een beetje Nederlands. Zelfs als je geen gebenedijd woord Spaans zou kennen, zal je er méér van 'verstaan' als je gewoon gevoelsmatig naar de Spaanse woorden / tekst luistert / kijkt. Vertaalmachines zullen ooit wel eens veel aankunnen, behalve dan echt vertalen naar andere talen. Mensentaal (geschreven en gesproken) en machines zullen elkaar nooit echt verstaan omdat gesproken en geschreven mensentalen steunen op een - in principe onvertaalbaar - cultureel-sociologisch erfgoed dat enkel in uiterst complexe en variabel te interpreteren semantische 'beelden' te vatten en te begrijpen valt. Daarom kan zelfs het dikste woordenboek niet 'vertalen' wat woorden en - nog minder - zinnen in een bepaalde mensentaal in een bepaalde socio-culturele communicatieve context betekenen of kunnen betekenen.
Toch heb ik hieronder zelf een poging gedaan om de Spaanse woorden en zinnen van mijn lievelingsliedje ' CUCURRUCUCÚ PALOMA ' - wondermooi poëtisch muzikaal vertolkt door de Braziliaanse artiest CAETANO VELOSO in de film 'HABLE CON ELLA' ('praat met haar') van de Spaanse regisseur PEDRO ALMODÓVAR - om te zetten in een Nederlandstalig (poëtisch getint) taalsemantisch betekenis equivalent (zie tekst in 't rose naast het compleet onzinnig Bing Brouwsel).

Taal noot: voor Nederlandstaligen die hun eerste stappen zetten in het leren van de Spaanse taal, kan mijn onderstaande 'vertaling' absoluut geen referentiepunt zijn dat hen zou kunnen van dienst zijn bij een primaire structurele verkenning van de Spaanse taal en grammatica, integendeel zelfs! Dit is trouwens een euvel van vele 'hippe' taal leerboeken en cursussen die direct beginnen met zogezegd vlotte Nederlandse vertalingen van Spaanse zinnen en teksten. Niets dat het taal leer rendement meer schaadt dan dat. Goede omzettingen in de moedertaal kunnen slechts zinvol gebeuren nadat men een vrij grondig inzicht heeft verworven in de lexicale, idiomatische, grammaticale en semantische structuren en mechanismen van de taal die men aanleert. Dit geldt uiteraard des te meer voor literaire / poëtische teksten dan voor - laat ons zeggen - de weerberichten op een Spaanstalige televisiezender.

Ze zeggen dat in de nacht Er wordt verteld dat hij 's nachts,
niet meer was hij pure cry; eenzaam in een zee van tranen,

ze zeggen dat niet eten, vergleed in oeverloos gezuip

Hij was niet meer pure nemen. en niets meer at.

Ze zweren dat het dezelfde sky Men zweert bij God dat zelfs de hemel

huiverde te horen hun huilen, bevend brak bij zo veel schrijnend

hoe het leed uitgeschreeuwd verdriet,

en zelfs in zijn dood was hij belt haar: gekweld door onvervuld verlangen

naar haar die hij tot in de dood aanbad:

Ay, ay, zong ay, ay, ay, Ay, ay ....zong hij

Ay, ay, kreunen ay, ay, ay, Ay, ay ....jammerde hij

Ay, ay, zong ay, ay, ay, Ay, ay ... zong hij

dodelijke passie stierf. van onblusbare passie stierf hij

Op een trieste duif Maar zie, vroeg in de morgen al, lokt

zeer ochtend die u zal zingen                   met een triestig lied een treurend duifje
                                                                  jou naar 't stil geworden nedrig huisje
naar de één cottage                                   met z'n klapdeurtjes, onbewogen, zij aan zij

met zijn brede puertitas;

Ze zweren dat dit duif Bezwerend fluistert men dat

Het is niets meer dan zijn ziel, dit duifje niets anders is dan zijn ziel

u nog verwachten die ongelukkig dolend verder treurt en

om terug te keren de ellendige. nog steeds op haar wacht...

Cucurrucucú paloma, cucurrucucú don't cry. Cucurrucucu, m'n lieve duifje toch,

hou op met dat verdrietig wenen.

De stenen ooit, paloma, Hoe zouden stenen immers ooit

Wat gaan ze om te weten van de liefde? kunnen begrijpen wat gevoelens

van Liefde zijn?

Cucurrucucú, cucurrucucú,

cucurrucucú, cucurrucucú,

cucurrucucú paloma, nu u don't cry

Ik nodig U uit om hierna (nogmaals) te kijken en te luisteren naar dit schitterend Mexicaans (volks)liedje zoals het door de schitterende Braziliaanse artiest (componist-uitvoerder-zanger-polyglot-geëngageerde wereldburger) CAETANO VELOSO schitterend vertolkt wordt in de eveneens schitterende film 'HABLE CON ELLA' ('praat met haar') van de al even schitterende Spaanse regisseur PEDRO ALMODÓVAR :

FOTOGRAFÍA / FOTOGRAFIE (emoción / emotie ) : I HAVE A DREAM : EL HOMBRETÓN Y SU JUGUETITO / DE GROTE VENT EN ZIJN SPEELTJE

2011-06-04T08:35:00.005+02:00

LE GROS GAILLARD ET SON JOUJOU / DER KRÄFTIGE KERL UND SEIN BEGEHRTES DINGELCHEN

FOTOGRAFÍA / FOTOGRAFIE ( situación / situatie ) : CHEESE JAPANESE

2011-06-03T11:33:00.000+02:00

FOTOGRAFÍA / FOTOGRAFIE ( documentación / documentair ) : PAISAJE / LANDSCHAP : LA FLANDRE PROFONDE / HET OER VLAANDEREN / EL FLANDES ARQUETÍPICO

2011-06-03T09:16:00.002+02:00

GEBOORTEGROND / SUELO NATIVO / SOL NATAL / DIE HEIMATLICHE SCHOLLE

OBRA DEL ARTISTA : LA MADONA FLAMENCA CAÍDA EN EL OLVIDO / DE VERGETEN VLAAMSE MADONNA

2011-06-03T07:33:00.000+02:00

LA MADONNE FLAMANDE TOMBÉE DANS L'OUBLI / DIE VERGESSENE FLÄMISCHE MADONNA

OBRA DEL ARTISTA : DUCHAMP DE GAND : LA PENSÉE COLORÉE PROFONDE / EL PENSAMIENTO COLORADO PROFUNDO / DE GEKLEURDE DIEPE GEDACHTE

2011-06-02T16:29:00.002+02:00

( READY MADE / PREFAB SMAK )

OBRA DEL ARTISTA : LA CHICA MONA LISA CON LA GRANDE SONRISA / DE KLEINE MONA LISA MET DE GROTE GLIMLACH

2011-06-01T07:22:00.002+02:00

LA PETITE MONA LISA AVEC LE GRAND SOURIRE / DIE KLEINE MONA LISA MIT DEM GROSSEN LÄCHELN

OBRA DEL ARTISTA : LUNÁTICO / LUNATIEK

2011-05-31T10:08:00.002+02:00

LUNATIQUE / LUNATISCH

FOTOGRAFÍA / FOTOGRAFIE ( combinación / combinatie ) : SIMBIOSIS / SYMBIOSE

2011-05-29T11:02:00.000+02:00

FOTOGRAFÍA / FOTOGRAFIE ( combinación / combinatie ) : MESILLA DE ABUNDANCIA / TAFELTJE VAN OVERVLOED

2011-05-29T08:34:00.002+02:00

OBRA DEL ARTISTA : CONJUNTO DE UNA OBRA DE ARTE Y BOMBONA DE BUTANO / SAMENSPEL VAN EEN KUNSTWERK EN EEN GASFLES

2011-05-28T09:08:00.002+02:00

ENSEMBLE D'UNE OEUVRE D'ART ET UNE BOUTEILLE DE GAZ / ZUSAMMENSPIEL EINES KUNSTWERK UND EINE GASFLASCHE

OBRA DEL ARTISTA : ORGASMO MUSICAL INFERNAL / INFERNAAL MUZIKAAL ORGASME

2011-05-26T01:56:00.001+02:00

ORGASME MUSICAL INFERNAL / INFERNALISCHER MUSIKALISCHER ORGASMUS

OBRA DEL ARTISTA : TONEL FLAMENCO SIN COLOR / KLEURLOZE VLAAMSE TON

2011-05-25T02:58:00.001+02:00

TONNEAU FLAMAND SANS COULEUR / FLÄMISCHE FARBLOSE TONNE

OBRA DEL ARTISTA : TONEL FLAMENCO / VLAAMSE TON

2011-05-25T01:39:00.001+02:00

TONNEAU FLAMAND / FLÄMISCHE TONNE

OBRA DEL ARTISTA : OPERETA FLAMENCA / VLAAMSE OPERETTE

2011-05-24T08:39:00.001+02:00

OPÉRETTE FLAMANDE / FLÄMISCHE OPERETTE

FOTOGRAFÍA (DOCUMENTAL) AL MARGEN : FOTÓGRAFOS BELGAS, MIEMBROS DE 'MAGNUM'

2011-05-24T04:00:00.003+02:00

(ANUNCIO EN EL HABLA NEERLANDESA PROVENIENTE DE LOS ORGANIZADORES DE ESTE ACONTECIMIENTO - EN GANTE)

In het Museum Dr. Guislain (GENT) loopt van 2 juni tot 4 september (del 2 de junio al 4 de septiembre 2011) de prestigieuze tentoonstelling

In de Marge - Belgische documentaire fotografie.
( AL MARGEN - FOTOGRAFÍA DOCUMENTAL BELGA )

De tentoonstelling toont meer dan 400 foto’s van belangrijke documentaire fotografen over verschillende generaties. De tentoonstelling is een samenwerking tussen Museum Dr. Guislain, vzw Ultraviolet en Uitgeverij Lannoo.

In de marge toont werk van fotografen die de ‘andere kant’ van het bestaan aan het licht brengen: het afwijkende, het buiten-gewone, het onopgemerkte, het ordinaire, kortom alles wat zich in de marge afspeelt en ons daarom allen beroert. ‘In de marge’ kan zowel slaan op de fotograaf zelf die in de kantlijn opereert, die op een ‘andere’, eigenzinnige manier met fotografie bezig is, als op de inhoud van zijn werk. Daklozen, zieken, mensen op de vlucht, marginale situaties, ‘afwijkend’ gedrag, alles wat buiten het ‘reguliere’ valt en via de aparte kijk van de fotograaf onze aandacht vraagt.

Op 1 juni opent in het Museum Dr. Guislain de tentoonstelling In de marge, maar
op 31 mei gaan voor het eerst de vier Belgische magnumfotografen met elkaar in gesprek.

Carl De Keyzer - Martine Franck - Harry Gruyaert - John Vink

Naar aanleiding van de tentoonstelling verschijnt bij uitgeverij Lannoo ook het boek "In de marge". Het geeft een staalkaart van een ijzersterke generatie Belgische fotografen.

Met foto’s van Carl De Keyzer, Martine Franck, John Vink en Harry Gruyaert, en met werk van onder meer Stephan Vanfleteren, Bruno Stevens, Filip Claus, Gaël Turine, Marc Trivier en Cédric Gerbehaye. Met een bijdrage van Museum Dr. Guislain over de link tussen psychiatrie en documentaire fotografie.

Deze exclusieve gespreksavond is een unieke gelegenheid om de mens achter de foto te leren kennen.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Aanvullende info / informaciones complementarias : museum Dr. Guislain