(JORGE DEXLER)
Hierna ook een versie van
"QUE EL SONETO NOS TOME POR SORPRESA" als centraal muzikaal thema in de
film "LOPE" over de
17de eeuwse Spaanse dichter-dramaturg LOPE DE VEGA.
Letra de "Que El Soneto Nos Tome Por Sorpresa"
Entrar
en este verso como el viento,
que mueve sin propósito la arena,
como quien
baila que se mueve apenas,
por el mero placer del movimiento.
Sin
pretensiones, sin predicamento,
como un eco que sin querer resuena,
dejar
que cada sílaba en la oncena
encuentre su lugar y su momento.
Que el
soneto nos tome por sorpresa,
como si fuera un hecho consumado,
como nos
toman los rompecabezas,
que sin saberlo, nacen ensamblados.
Así el
amor, igual que un verso empieza,
sin entender desde donde ha
llegado.
Que el soneto nos tome por sorpresa,
como si fuera un hecho
consumado,
como nos toman los rompecabezas,
que sin saberlo, nacen
ensamblados.
Así el amor, igual que un verso empieza,
sin entender desde
donde ha llegado.
--------
CON OCASIÓN DE LA PRESENTACIÓN OFICIAL DE
'LA NUEVA GRAMÁTICA DE LA LENGUA ESPAÑOLA' - PARTE 'FONÉTICA Y FONOLOGÍA'
DE
Daar kan de
NEDERLANDSE TAALUNIE die - onzichtbaar en onhoorbaar verborgen achter de politieke (internet)muren van haar elitair linguistische toren - met haar 'alles kan en alles mag' mentaliteit geen enkel nuttig effect en resultaat voor de Nederlandse taal en haar brede cultuurgemeenschap vermag op te leveren, nog een dikke punt aan zuigen! Onder meer de
complete verloedering, de creolisering onder invloed van het Engels en de publieke verkrachting van de Nederlandse taal op de openbare Vlaamse Radio en Televisie (VRT) en in andere media is een onrechtstreeks gevolg van dit lakse en onvruchtbare, contra productieve 'niet-beleid' van de Nederlandse taalunie.
Het zogezegde 'parade paardje' van de Nederlandse taalunie - de Algemene Nederlandse Spraakkunst (ANS) - waarvan de meest recente herziene editie uit de vorige eeuw stamt (1997) is ten gronde alleen maar een oud en vanzelf versleten ongebruikt paard en tevens een schoolvoorbeeld van een totaal mislukte poging om een deftige, in de breedte en de diepte uitgewerkte, geactualiseerde, betrouwbare, bruikbare en maatschappelijk nuttige grammatica van de Nederlandse taal (en van het Afrikaans) naar verschillende niveaus voor verschillende gebruikers in verschillende edities tot stand te brengen en ZELF uit te geven. De huidige oude ANS telt welgeteld 4 bladzijdetjes over (Nederlandse) fonetiek en fonologie terwijl juist deze tak van de taalwetenschap de wezenlijke grondslag vormt van elke taal, niet enkel van de gesproken woordenschat en uiteraard van de geschreven woordenschat (spelling -orthografie) maar ook van belangrijke delen van zowel de gesproken als de geschreven taalstructuur (prosodie/grammatica) en van de semantiek. Een uiterst wenselijk te maken nieuwe 'Grammatica van het Nederlands (en van het Afrikaans)' zou hieraan minstens 50 x (4) méér bladzijden moeten wijden. Het huidige potsierlijk overbodige adjectief 'Algemene' bij 'Nederlandse Spraakkunst' dat bovendien de huidige inhoud van zijn lading ternauwernood dekt - en al helemaal niet de wezenlijke (Nederlandse) betekenis inhoud van het huidige gebezigde woord 'SPRAAK-kunst' dat daarenboven een kunstig omzwachteld germanisme is, zo oud en zo hoog als de Dom van Keulen, een pompeuze én onjuiste leenvertaling zijnde van het verouderde Duitse woord "Sprachlehre" wat "taal-leer/taal-kunde" ('Grammatik') betekent en bijgevolg een andere en hoe dan ook een veel ruimere betekenisinhoud heeft dan "spraak-kunst/leer" wat eigenlijk overeenstemt met het Duitse woord "Lautlehre") - kan dan zonder enig verlies aan betekenis geschrapt worden.
Tot slot nog dit: het is ondenkbaar dat de Spaanstalige tegenhanger van de 'Nederlandse taalunie' - de REAL ACADEMIA ESPAÑOLA - het in haar wijze hoofd zou halen om op haar webstek een webknop te voorzien waarmee men alle informatie over de Spaanse taal ook in een andere taal - meer bepaald in het Engels - kan lezen. De minder wijze Nederlandse taalunie voorziet op haar webstek wél een webknop om alle informatie over en promotie (??) voor de Nederlandse taal ook in het Engels te kunnen lezen, alsof de Nederlandse taal een internationaal verhandelbaar en consumeerbaar produkt, een aan te prijzen handelswaar zoals - laat het ons wat marktkramerig chauvinistisch zeggen - Hollandse mosselen of Vlaamse friet zou zijn. Dit is niet alleen onwijs, ik vind dit ronduit dom, zielig, onnuttig, contra productief, belachelijk, vernederend en schandelijk!
MÁS POESÍA SONORA DE JORGE DEXLER : 'AL OTRO LADO DEL RIO' ( AAN DE ANDERE KANT VAN DE RIVIER)
En hierna nog wat hoogst interessante POESÍA-FILOSOFÍA SONORA van JORGE DEXLER : MI GUITARRA Y VOS (MIJN GITAAR EN JIJ)
Que viva la ciencia,
Que viva la poesia!
Que viva siento mi lengua
Cuando tu lengua está sobre la lengua mía!
El agua esta en el barro,
El barro en el ladrillo,
El ladrillo está en la pared
Y en la pared tu fotografia.
Es cierto que no hay arte sin emoción,
Y que no hay precisión sin artesania.
Como tampoco hay guitarras sin tecnología.
Tecnología del nylon para las primas,
Tecnología del metal para el clavijero.
La prensa, la gubia y el barniz:
Las herramientas de un carpintero.
El cantautor y su computadora,
El pastor y su afeitadora,
El despertador que ya está anunciando la aurora,
Y en el telescopio se demora la última estrella.
La maquina la hace el hombre...
Y es lo que el hombre hace con ella.
El arado, la rueda, el molino,
La mesa en que apoyo el vaso de vino,
Las curvas de la montaña rusa,
La semicorchea y hasta la semifusa,
El té, los ordenadores y los espejos,
Los lentes para ver de cerca y de lejos,
La cucha del perro, la mantequilla,
La yerba, el mate y la bombilla.
Estás conmigo,
Estamos cantando a la sombra de nuestra parra.
Una canción que dice que uno sólo conserva lo que no amarra.
Y sin tenerte, te tengo a vos y tengo a mi guitarra.
Hay tantas cosas
Yo sólo preciso dos:
Mi guitarra y vos
Mi guitarra y vos.
Hay cines,
Hay trenes,
Hay cacerolas,
Hay fórmulas hasta para describir la espiral de una caracola,
Hay más: hay tráfico,
Créditos,
Cláusulas,
Salas vip,
Hay cápsulas hipnóticas y tomografias computarizadas,
Hay condiciones para la constitución de una sociedad limitada,
Hay biberones y hay obúses,
Hay tabúes,
Hay besos,
Hay hambre y hay sobrepeso,
Hay curas de sueño y tisanas,
Hay drogas de diseño y perros adictos a las drogas en las aduanas.
Hay manos capaces de fabricar herramientas
Con las que se hacen máquinas para hacer ordenadores
Que a su vez diseñan máquinas que hacen herramientas
Para que las use la mano.
Hay escritas infinitas palabras:
Zen, gol, bang, rap, Dios, fin...
Hay tantas cosas
Yo sólo preciso dos:
Mi guitarra y vos
Mi guitarra y vos.
En om hier NIET af te sluiten : DESEO (VERLANGEN)
Yo soy tan solo, uno de los dos polos de esta historia la mitad. Apenas medio elenco estable, una de las dos variables en esta polaridad. Más y menos y, en el otro extremo de esa línea, estás tu. Mi tormento, mi fabuloso complemento, mi fuente de salud. Deseo, mire donde mire, te veo; mire donde mire, te veo; mire donde mire, te veo. Igual que hace millones de siglos en un microscópico mundo distante, se unieron dos células cualquiera. Instinto, dos seres distintos amándose por vez primera. Deseo, mire donde mire, te veo; mire donde mire, te veo; mire donde mire te veo. Dulce magnetismo, dos cargas opuestas buscando lo mismo. Deseo, mire donde mire, te veo; mire donde mire, te veo; mire donde mire, te veo......
*****************************************************
EN COLORES BLANCO Y NEGRO
(IN ZWART-WIT KLEUREN)
Nuestra primera intención era hacerlo en colores, una acuarela que hablara de nuestros amores. Un colibrí policromo parado en el viento, una canción arcoiris durando en el tiempo. El director de la banda silbando bajito, pensaba azules y rojos para el valsecito. Pero ustedes saben señores muy bien como es esto, no nos falló la intención, pero sí el presupuesto. Y en blanco y negro, esta canción, quedó en blanco y negro, con el corazón. En blanco y negro, nieve y carbón. En blanco y negro, en tecnicolor. Pero en blanco y negro. ESTROFA: Fuimos quitando primero de nuestra paleta, una mirada turquesa de marco violeta. Luego el carmín de las flores encima del piano, una caída de sol cuando empieza el verano. Todos los tipos de verde de una enredadera, ya ni quedaban colores para las banderas. Nuestra intención ya no fue más que un viejo recuerdo, y esta canción al final se quedó en blanco y negro. En blanco y negro, esta canción, quedó en blanco y negro, con el corazón.
