FOTOGRAFIE /FOTOGRAFÍA : VISTAS PERTURBADAS : EL SOMBRERO AZUL

FOTOGRAFIEËN 'VISTAS PERTURBADAS' ZULLEN LATER WORDEN GEBUNDELD OP EEN APARTE WEBSTEK

FOTOGRAFÍAS 'VISTAS PERTURBADAS'  QUEDARÁN AGRUPADAS LUEGO EN UN SITIO WEB APARTE

EL SOMBRERO AZUL - DETALLE PERTURBADOR



FOTOGRAFIE /FOTOGRAFÍA : ¡LA VIOLENCIA TE DA MÁS QUE TÚ LO CREAS!

 



CHAVELA VARGAS : 'LA LLORONA' (EVOCACIÓN AUDITIVA / AUDITIEVE EVOCATIE)



LA LLORONA

Chavela Vargas - La Llorona

Chavela Vargas - La Llorona

CHAVELA VARGAS : SE HA IDO PARA SIEMPRE LA GRAN DAMA CHAMANA, LA BRUJA REVOLUCIONARIA...( VOOR ALTIJD HEENGEGAAN, DE OPPER TOVENAAR, DE REVOLUTIONAIRE BEZWEERSTER...)

Muere Chavela Vargas

• Muere Chavela Vargas

El mundo hispano llora, weent...

Over deze veelzijdig revolutionaire Latijns-Amerikaanse kunst parel valt veel, héél véél te zeggen, zo véél dat het niet te doen is, maar op de Spaanstalige versie van Wikipedia (die de meeste en de beste informatie ter zake geeft) kan U al heel wat opsteken over de zingende legende CHAVELA VARGAS. De Nederlandstalige versie van Wikipedia geeft ook enige informatie maar zeer beperkt.
Chavela Vargas was vooral een strijdende feministe hoewel ze dat bleef verbinden met haar Indiaans-hispaanse wortels en de Indiaans-hispaanse cultuur. Ze zag het Levenslicht in Costa Rica (tussen Panamá en Nicaragua) en werd aldaar katholiek gedoopt en gezegend met de namen María Isabel Anita Carmen de Jesús. Ze vertrok later naar Mexico, werd Mexicaanse en stelde zich alras en héél bewust op als een soort man-wijf en groeide zo doende uit tot een icoon in de vrijwel exclusieve macho-mannenwereld van de RANCHERA, een specifiek Mexicaans volkse muzikale cultuur en traditie, te vergelijken met Noord-Amerikaanse 'country', met Portugese 'fado', met sommige Spaanse 'flamenco' zang stijlen en met het Levenslied in het algemeen. Een beetje zoals de (Nederlandse) 'Zangeres Zonder Naam' en allicht ook een snuifje Vlaamse 'La Esterella' maar veel beter en met een veel dieper gaand gevoel gebracht en gezongen. Ze heeft gezopen als een Zatte Zeekoe, gerookt als een Kokende Ketter (Cubaanse Sigaren, nota bene), droeg altijd mannenbroeken én (in haar meest wilde jaren) een holster met een schietensklaar pistool/pistola. Op haar 80ste gooide ze zich gezwind in het parachute springen. Aldus doende en soms ook struikelende werd ze uiteindelijk 93 jaar!

La Chamana Encantadora - la Chavelita - vertolkte in 2003 in de Mexicaanse film FRIDA (over het  bijna al even turbulente maar veel kortere leven van de Mexicaanse artista-pintora FRIDA KAHLO) de rol van 'la Pelona' - letterlijk 'de haar-loze', verwijzend naar een doodskop - een metafoor voor De Dood en de animistisch-religieus-achtige cultus ervan, specifiek in Mexico, onder de katholiek-achtige naam SANTA MUERTE. In deze film brengt ze ook op magistrale wijze een door ziel, merg en been snijdende vertolking van één van haar meest bekende en geliefde volkse liederen waarin 'De Dood' een centrale rol speelt: LA LLORONA. 

Naar de Mexicaans cultureel contextuele en semantische betekenis is het Spaanse 'La Llorona' onvertaalbaar in één of meerdere Nederlandse woorden, maar het beeld opgeroepen door 'klaagvrouw' of eerder nog het beeld-complex 'Wenende Maria / Zwarte Madonna / Onze-Lieve-Vrouw-van-Zeven-Smarten' kan misschien een beetje in de buurt komen. Taal is niet simpel omdat elke taal zowel in haar vocabularium als in haar grammatica - samenvalt met haar eigen specifieke, cultureel bepaalde complexe beelden/belevingswereld. In die zin is 'vertalen' in het algemeen ten gronde een onmogelijke zaak en zijn alle 'vertaal-woordenboeken' ten gronde zinloos, hoogstens fungeren ze als een nuttig maar totaal ontoereikend hulpmiddel. Daarover later méér.

Ik kom later ook nog specifiek en uitgebreid terug op de volksculturele achtergronden en diverse vertolkingen van dit prachtige, flamenco-fado-achtige lied 'la llorona', zowel door Chevala Vargas als door andere latijns-Amerikaanse zangers-artiesten, én met een moedige maar wanhopige poging tot 'vertaling' naar het Nederlands. Maar hier alvast enkele fragmenten, in het Spaans, uiteraard:

Todos me dicen el negro, Llorona
Negro pero cariñoso.
. Yo soy como el chile verde, Llorona
Picante pero sabroso.
Ay de mí, Llorona Llorona,
Llorona, llévame al río
Tápame con tu rebozo, Llorona
Porque me muero de frió
Si porque te quiero quieres, Llorona
Quieres que te quieres más
Si ya te he dado la vida, Llorona
¿Qué mas quieres?
¿Quieres más?

1.Een kort en een langer fragment van de vertolking van 'La Llorona' door Chavela Vargas in de film 'FRIDA'

 

 

 

2. Een lijfelijke vertolking van 'La Llorona' door de toen al 87-jarige Chavela Vargas - zoals steeds omhuld, beschermd en geïnspireerd door haar betoverende Indiaanse Rode Poncho - in Spanje, Santa Cruz de Tenerife (Las Islas Canarias).



Deze schitterende, doorleefde, wonderbaarlijke vertolking van 'La Llorona' door CHAVELA VARGAS doet mij ergens 'denken' aan een andere reeds lang naar De Andere Kant gevaren grote artiest - een Belg nog wel - en eveneens een fabelachtig magistrale vertolker van het Levenslied: JAQUES BREL, meer bepaald hier met de lijfelijke vertolking van het onsterfelijk volks Levenslied 'JEF'. Voel zelf de 'parallellen' tussen CHAVELITA en JAQUES, tussen 'LA LLORONA' en 'JEF', hier 'vertaald' in het Spaans (pleurer = llorar): 



ARTE URBANO / MUUR KUNST IN HET STADSWEEFSEL / (GRAFFITI) KUNST (2)

Metrópolis - Arte urbano 2AAAFLE


METRÓPOLIS : aflevering 2 van 'ARTE URBANO' 

TOELICHTINGEN EN BEMERKINGEN IN HET NEDERLANDS VOLGEN WELDRA

(maar het is - zeker voor fotografen die de goede gewoonte hebben om hun medium en zichzelf constructief in vraag te stellen - de moeite om nu al eens gewoon te kijken naar deze schitterend gemonteerde video beelden en klanken)

• Metrópolis - Arte urbano 2

OBRA DEL ARTISTA : (GEEF) GAS!

ARTE URBANO / MUUR KUNST IN HET STADSWEEFSEL / (GRAFFITI) KUNST (1)

Metrópolis - Arte urbano 1lATEN WE HET EVEN OVERLlALLLLEEEEE

Laten we het nu eens over KUNST hebben, over ware Kunst. Kunst die zich niet alleen manifesteert in originele BEELDEN maar ook in TEKENS en - nog belangrijker - ook in TAALTEKENS en aldus niet alleen een esthetische (beeldrijke) maar ook een inhoudelijke functie heeft die bovendien een direct, duidelijk, indringend én permanent/langdurig én (zo goed als) kostenloos communicatief/sociaal effect en rendement oplevert, dit in schrille tegenstelling tot - onder meer - de met publicitair-commercieel klaroengeschal tijdelijk uitgestalde kunstenkermis TRACK die de maatschappij niets oplevert, behalve wrevel, onbegrip, verwarring, overlast en uit de pan swingende nutteloze kosten.

Ik zal op deze blog later nog verder en dieper ingaan op en informatie/documentatie (ook met zelf gemaakte foto's) aanbieden over deze vorm van ware Kunst maar hier begin ik met een zeer interessante bijdrage van de Spaanse televisie (TVE) via een apart (cultuur) kanaal METRÓPOLIS met een eigen webstek waarop kort en bondig maar ook zeer duidelijk de doelstelling van METRÓPOLIS te lezen is :

"METRÓPOLIS is een wekelijks programma over cultuur en hedendaagse kunst dat, reeds meer dan 25 jaar lang, uitgezonden wordt via kanaal 2 van TVE. Doorheen een aanbod van intussen reeds meer dan 1000 onderwerpen werd het oorspronkelijke opzet (formaat) onveranderd behouden: thematische programma's van telkens (ongeveer) 25 minuten, zonder presentator"

Sommige Spaanse teksten of fragmenten ervan zal ik in het Nederlands omzetten en van sommige thema's (videos) zal ik de essentie ervan in het Nederlands samenvatten, al dan niet aangevuld met eigen bemerkingen of standpunten.

We starten dus met een interessante produktie van METRÓPOLIS: aflevering I van 'ARTE URBANO' die U via de hieronder geplaatste video webschakel kan bekijken en (in het Spaans) beluisteren, voorafgegaan door een korte toelichting die ik - voor hen die de Spaanse taal niet voldoende zouden beheersen - in het Nederlands heb omgezet. Ik moge als Gentenaar nu al zeggen dat ik fier en trots ben dat ook mijn stad Gent in het (Spaanse) verhaal over stedelijke Muur Kunst (graffiti) een betekenisvolle rol speelt. Daarover later méér.

" Primero de dos programas en los que exploramos el nuevo arte urbano, heredero del grafiti y el arte de acción, anárquico, poético y combativo, es el arte que se expresa en las calles adoptando un sinfín de formas y filosofías. Metrópolis dedica dos programas al Arte Urbano. En este primer capítulo, Javier Abarca, profesor de Arte Urbano en la Universidad Complutense y responsable de la plataforma teórica Urbanario.es nos aclara algunos conceptos básicos para entender esta práctica, mientras exploramos la obra de: Suso33, SpY, Alexander Vasmouslakis & Paris Koutsikos, Sepeusz & Chazme, Reskate, El Niño de las Pinturas, Popay, Mr.Trazo, dosjotas, Escif, MOMO, Spok, Eltono, NEKO o Rosh. "

" Eerste van twee programma's waarin we een verkennigstocht maken in de nieuwe kunstvorm 'arte urbano' als erfgenaam van de graffiti- en actie kunst. 'Arte urbano' - anarchistisch, poëtisch en strijdvaardig - is de kunstvorm die zich met een zeer grote verscheidenheid in vormen en ideeën/visies manifesteert op straat en in de straten. Metrópolis wijdt twee programma afleveringen aan het thema 'Arte Urbano'. In deze eerste aflevering verschaft Javier Abarca, deskundige op het vlak van 'kunst in het stedelijke weefsel' en professor aan de 'Complutense' universiteit (van Madrid) en tevens verantwoordelijke van het internet studie forum 'Urbanario.es', ons toelichtingen over enkele basis concepten van 'Arte Urbano' teneinde een goed inzicht te krijgen in de concrete uitwerkingen en toepassingen ervan via de concrete exploratie van het werk van: (....zie de hierboven vermelde kunstenaars en kunstenaarscollectieven) "

Het weze mij toegestaan hier zelf al een dikke streep te plaatsen onder de in bovenstaande tekst vermelde

 woorden-bundeling :

 ANARCHISTISCH - POËTISCH - STRIJDVAARDIG

Javier Abarca wijst ons in deze video onder meer op de volgende specifieke kenmerken van 'arte urbano' : 

1.  autonomie van de kunstenaar(s) met een uitgestrekt werkterrein. Het 'atelier' van de graffiti / 'arte urbano' kunstenaar(s) is de publieke ruimte (een stad of meerdere steden en zelfs delen van het open, landelijk landschap ). Zijn/hun werken zijn publiek en niet verhandelbaar, in veel gevallen ook anoniem of gemerkt met een schuilnaam/kenteken.  

2. grote verscheidenheid in de thema's en uitwerkingen, zonder afgelijnde strekkingen of 'scholen'

3. 'arte urbano' is ruimer dan het begrip en het concept 'graffiti'. Meer en meer opgeleide (geschoolde) kunstenaars gebruiken de elementen van de publieke ruimte (de stad en de straat) als 'canvas'

4. 'arte urbano' wordt meer en meer getolereerd en gewaardeerd maar tegelijk wordt ook gepoogd om het te recupereren in het gevestigde 'kunst circuit' binnen een consumptief/lucratief markt systeem (onder meer via reguliere 'festivals' en strategieën gericht op commercieel toerisme en 'city marketing')

Bemerking: vooral dit laatse punt geeft stof tot nadenken : het is een uiting van een algemene trend in de 'hedendaagse kunst' waarbij 'kunst' herleid wordt tot een op massa consumptie gericht 'marktprodukt' zoals alle andere massa consumptie produkten/diensten. Dat de makers/auteurs van deze tot 'kunst marktprodukten' herleide Kunst (de 'arte urbano' kunstenaars) hierbij ook nog misleid en misbruikt worden als leveranciers van gratis verkoopwaar maakt het nog schandaliger.

Ik meen dat het goed zou zijn dat de 'arte urbano' kunstenaars zich hier resoluut tegen afzetten, de reguliere 'festivals' links laten liggen en desnoods terug keren naar de bron, naar het oorspronkelijke irreguliere, 'illegale' circuit, naar de revolutionaire gedachte en het revolterend handelen, inzonderheid tégen de alles overheersende massa consumptie maatschappij.

• Metrópolis - Arte urbano 1

FOTOGRAFIE /FOTOGRAFÍA : GENTSE FEESTEN /FIESTAS DE GANTE 2012 : 5 - EL FINAL ( UITGETELD / FUERA DE COMBATE : DE SCHONE SLAPER / EL GUAPO DURMIENTE )

 

DIVERSE FOTOGRAFIEËN GENOMEN TIJDENS DE GENTSE FEESTEN 2012 ZULLEN LATER WORDEN GEBUNDELD OP EEN APARTE WEBSTEK

DIVERSAS FOTOGRAFÍAS SACADAS DURANTE LAS FIESTAS DE GANTE 2012 QUEDARÁN AGRUPADAS LUEGO EN UN SITIO WEB APARTE

 

 

 

GENTSCHE TRACK : MIJN EIGENZINNIGE KIJK OP DEZE KUNSTENKERMIS / MI PARECER CAPRICHOSO DE ESTA FERIA ARTÍSTICA (AFLEVERING 1 / ENTREGA 1 : DE HOTELKAMER / LA HABITACIÓN DE HOTEL)

Bovenvermeld blog bericht van 10 juni 2012 werd aangevuld met het volgende / sobredicho mensaje de bitácora del diez de junio de 2012 ha sido completado con lo siguiente:

De TRACK cataloog die voor elke TRACK kunstenaar en zijn/haar 'kunstwerk' een korte beschrijving of toelichting geeft, vermeldt verder niets nieuws of bijzonders omtrent TAZU ROUS en zijn 'hotelkamer', behoudens dat dit en andere 'werken' van TAZU ROUS "een inzicht zouden bieden in hoe onze waarden evolueren doorheen de tijd en dat zijn (travestieke) benadering van publieke (historische) monumenten kritische vragen zou oproepen naar de hedendaagse relevantie en legitimiteit van dergelijke historische monumenten. Zijn 'hotelkamer' zou ons opnieuw doen stil staan bij een vervlogen tijdsgeest" (in casu het begin van de 20ste eeuw en de wereldtentoonstelling in Gent in 1913, ter gelegenheid waarvan het Sint-Pieters station werd gebouwd, midden in de toenmalige zo goed als onbebouwde terreinen van deze wereldtentoonstelling die - nota bene - met een grote financiële put werd afgesloten, vlak voor de eerste wereldoorlog in 1914 losbarstte). Deze prestigieus bedoelde 'exposition universelle de Gand' was in wezen een zaak van de toenmalige Gentse industriële en commerciële bourgeoisie en de 'chou chou' van de - naar buiten - Frans en - naar binnen - Gents sprekende en handelende Gentse culturele 'elite' (elitaire schijn kaste). Ik zie niet in hoe de exclusief opgevatte 'hotelkamer' van TAZU ROUS een inzicht zou kunnen bieden hoe onze waarden in de tijd zouden zijn geëvolueerd en nog veel minder hoe dit als  privé speel 'hotelletje' verklede aartslelijke, landschapsonterende duivenkot (of eerder een soort tijdelijk in elkaar geknutselde speel boomhut waarin kinderen in de fantasierijke pre-adolescentie fase van hun leven zich tijdelijk de koning te rijk kunnen wanen en spelenderwijze primaire seksuele inzichten en ontluikende lichamelijke maturiteit ontdekken) kritische vragen zou kunnen oproepen naar de hedendaagse relevantie en legitimiteit van het (als cultureel erfgoed beschermde) historische monument Sint-Pieters station? Welke vragen en in welke zin 'kritisch'? De enige zéér kritische vraag die bij mij torenhoog rijst is de vraag waarom het de curatoren van een zogenaamde 'kunst tentoonstelling' toegestaan wordt om beschermde en dus maatschappelijk waardevol geachte monumenten en bijhorende hedendaagse stedelijke landschappen met zogezegde hedendaagse 'kunstwerken' te bekladden, ontsieren, onteren en in hun architecturale, landschappelijke, sociale en historische waarde en functie te degraderen, ronduit belachelijk te maken, publiek te kakken te zetten, virtueel met de grond gelijk te maken? Verder zie ik alleen maar merkwaardige parallellen opduiken tussen enerzijds de prestigieus bedoelde maar op een financieel fiasco uitdraaiende 'exposition universelle de Gand' van 1913 en haar toenmalige Frans sprekende Gentse commerciële en industriële 'commanditaires' annex sympathisanten uit de toenmalige Frans parlerende Gentse culturele 'elite' en anderzijds het prestigieus opgevatte maar op een financieel debacle afstevenend hedendaags internationaal ingekleed 'kunsten evenement' TRACK en zijn hedendaagse Engels sprekende Gentse commerciële en industriële 'sponsors' annex sympathisanten uit de hedendaagse Engels speakende Gentse/Vlaamse (kunst) culturele 'elite' (elitaire schijn kaste). Het enige markante verschil is dat de 'exposition universelle de Gand' in 1913 wél volk en publieke belangstelling genereerde maar TRACK in 2012 zo veel als niet, niets, nada, zéro, nothing. Dit is simpel te verklaren doordat op de 'exposition universelle' wél kunst en kunstwerken (= BEELDEN) te zien waren, op het gehele parcours van TRACK bijna geen enkel kunstwerk, m.a.w. bitter weinig (interessante, originele) beelden te zien zijn maar integendeel barst, ontploft bijna van nietszeggende BLA BLA, plezant bedoelde 'foliekes', kinderachtige 'fantasiekes', valse 'filosofiekes', schijn wijsheden en pseudo (sociale) 'wetenschappen' aangedikt met een sausje van platte commerciële reclame en leuk bedoelde 'promotion' stunts. Als de 'hotelkamer' van TAZU ROUS mij al bij iets zou kunnen doen stil staan dan is dat niet - nostalgisch positief mijmerend - bij een vervlogen tijdsgeest maar - nuchter negatief kritisch - bij de huidige tijdsgeest en zijn onzinnige, decadente exponenten zoals TRACK, net het omgekeerde dus van wat deze 'kunstenaar' zogezegd (volgens de curatoren) zou beogen. Bovendien kom ik al evenmin tot het (op zich nietszeggend) "inzicht dat onze waarden doorheen de tijd zouden zijn geëvolueerd" maar net tot de omgekeerde conclusie, nl. dat weliswaar de uiterlijkheden (beelden) zijn veranderd (in negatieve zin bovendien) maar de waarden (eveneens in negatieve zin) grotendeels dezelfde zijn gebleven dan wel nog een stukje méér en tevens in een enigszins andere maar nog méér negatieve richting zijn gezakt, gedevalueerd. De allerbelangrijkste conclusie is echter dat ik TRACK en de hele 'hedendaagse kunsten' bataclan absoluut niet nodig had noch heb om tot dergelijke inzichten te komen, integendeel het zou - als ik niet nuchter en kritisch ingesteld zou zijn en blijven - net het omgekeerde effect kunnen opwekken en mijn zicht en vooral mijn inzicht kunnen vertroebelen, mijn alertheid verzwakken, mijn weerbaarheid aantasten, mijn strijdbaarheid verminderen en mijn geest verdoven. Waar wakkere revolutionaire geesten ooit 'Godsdienst' als 'Opium voor het Volk' hebben bestempeld, dreigt - mijns inziens - 'Hedendaagse Kunst' thans (ten dele) de plaats van 'Godsdienst' en de functie van 'Opium voor het Volk' over te nemen, net het omgekeerde dus van wat de curatoren van TRACK blijkbaar naar voor schijnen te willen schuiven (zie ook later op deze blog, mijn bedenkingen bij en evaluatie van het gesprek met de hoofdcurator van TRACK over de zogenaamde betekenis, de zin en de bedoeling van TRACK, gepubliceerd in de TRACK cataloog). Hoe dan ook zijn (echte) 'revolutionairen' geen 'kunstenaars' en (echte) 'kunstenaars' ook geen 'revolutionairen'.

FOTOGRAFIE /FOTOGRAFÍA : GENTSE FEESTEN /FIESTAS DE GANTE 2012 : 4 - EL FINAL ( ¡CÁNTARO ACABADO! ) / AFGELOPEN ( 'T VAT AF ! )

 

DIVERSE FOTOGRAFIEËN GENOMEN TIJDENS DE GENTSE FEESTEN 2012 ZULLEN LATER WORDEN GEBUNDELD OP EEN APARTE WEBSTEK

DIVERSAS FOTOGRAFÍAS SACADAS DURANTE LAS FIESTAS DE GANTE 2012 QUEDARÁN AGRUPADAS LUEGO EN UN SITIO WEB APARTE